پرش به محتوا

ایل جلالی

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۱۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۰۱ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «'''جلالي'''، از ايلات بزرگ ترك پراكنده در استان آذربايجان غربي ايران. خاستگاه اصلي اين ايل در سرزمين عثماني‌ها بوده است كه در زمان شاه عباس صفوي (حك 995-1037ق / 1587-1628م) به ايران كوچانده و در نواحي آذربايجان، كردستان و قزوين اسكان داده مي‌شوند. در 932-9...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

جلالي، از ايلات بزرگ ترك پراكنده در استان آذربايجان غربي ايران.

خاستگاه اصلي اين ايل در سرزمين عثماني‌ها بوده است كه در زمان شاه عباس صفوي (حك 995-1037ق / 1587-1628م) به ايران كوچانده و در نواحي آذربايجان، كردستان و قزوين اسكان داده مي‌شوند. در 932-933ق، شخصي به نام آتماجه كه از قزلباش‌ها بود با گروهي از ترك‌ها در امپراتوري عثماني دست به شورش زدند و به نواحي مختلف هجوم بردند و به قتل و غارت و راهزني پرداختند. نهايتاً آتماجه و گروهش مقابل نيروهاي بيگلربيگي ديار بكر ـ خسرو پاشا ـ توان مقاومت نيافتند و به ايران گريختند. به گزارش منابع تاريخي ترك گروه آتماجه بعدها به جلالي معروف شدند. برخي جلالي‌ها را كرد دانسته‌اند و از اختلافات و درگيري‌هايشان با عثماني‌ها و كوچ به سمت كردستان و... كرد بودن آنها را نتيجه‌گيري كرده‌اند.1

نام ايل از نام بنيانگذار ايل ـ جلال ـ گرفته شده است.2 بيشتر جلالي‌ها يكجانشين شده‌اند؛ با اين حال شمار زيادي از آنها كوچنده هستند و بين روستاهاي شهرستان‌هاي چالدران و ماكو استان آذربايجان غربي ييلاق و قشلاق مي‌كنند.3 كوچندگان جلالي 2/48 درصد خانوارهاي كوچندة استان آذربايجان غربي شامل مي‌شوند.4

ايل جلالي از 10 طايفه و 59 باو (= تيره) و 247 اوبه (= زومه) تشكيل شده است.5

در ساختار سياسي ـ رهبري جلالي‌ها، منصب موروثيِ رياستِ ايل در رأس هرم قدرت و در بالاترين مقام تصميم‌گيري قرار دارد و رؤساي طايفه و اوبه (سراوه = سراوبه) پس از او قرار مي‌گيرند.6

از جمعيت كل جلالي‌ها اطلاع چنداني در دست نيست. شمار جمعيت كوچندة ايل جلالي در 1377ش، 2685 خانوار و 19314 نفر گزارش شده است.7

جلالي‌ها اقتصاد پررونقي دارند و از طريق پرورش گاو و گاوميش، بز و گوسفند و شتر و كشاورزي و باغداري امرار معاش مي‌كنند.8

مآخذ:

1-    اسكندري‌نيا، ابراهيم. ساختار سازمان ايلات و شيوة معيشت عشاير آذربايجان غربي. بندرانزلي: 1366، ص 52-62؛ توحدي، كليم‌الله. حركت تاريخي كرد به خراسان. مشهد: 1364، ص 2/176-177؛ لطفي پاشا. تواريخ العثماني. استانبول: 1341ق، ص 323؛ نيز نك: سومر، فاروق. نقش تركان آناطولي در تشكيل و توسعة دولت صفوي. ترجمة احسان اشراقي، محمدتقي امامي، تهران: 1371، ص 94-95.

2-    اسكندري‌نيا، ابراهيم. همان. ص 130.

3-    سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، جمعيت عشايري دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 23، 27-28.

4-    اسكندري‌نيا، ابراهيم. همانجا.

5-    اسكندري‌نيا، ابراهيم. همانجا.

6-    اسكندري‌نيا، ابراهيم. همانجا.

7-    سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، نتايج تفصيلي. تهران: 1378، ص 15.

8-    اسكندري‌نيا، ابراهيم. همان. ص 132.

معصومه ابراهیمی