ایل ملکشاهی
ملكشاهي، از ايلات بزرگ كُرد استان ايلام.
برخي تعيين قوميت ملكشاهيها را به سبب درهم آميختگي با اقوام اقوام كرد، لر و لك دشوار ميدانند. ملكشاهيها در سرزميني، كه به نام آنها ناميده ميشود، در بين شهرستان مهران و قلعهدره استان ايلام پراكندهاند.1 ايل ملكشاهي از 13 طايفه تشكيل شده است. هر طايفه به چند تيره و هر تيره به چند مال تقسيم ميشود. رئيس ايل را «خان» يا «توشمال» و رئيس هر طايفه و تيره را كدخدا مينامند.2
شماري از مردم ايل ملكشاهي اسكان يافتهاند و گروههايي از آنها به مناطق سردسير و گرمسير كوچ ميكنند. كوچندگان ملكشاهي بين دهستانهاي بخشهاي اركوازي، صالحآباد و مركزي شهرستان مهران استان ايلام ييلاق و قشلاق ميكنند.3
شمار كوچندگان اين ايل در 1377ش 1046 خانوار و 7553 نفر برآورد شده است.4 از مهمترين مشاغل ايل ملكشاهي ميتوان به زراعت و كشت گندم و جو و ذرت، دامپروري و صنايع دستي مانند: گليم و قالي و جاجيم اشاره كرد.5
مآخذ:
1. فيروزان، ت. «دربارة تركيب و سازمان ايلات و عشاير ايران»، مجموعه كتاب آگاه، ايلات و عشاير. تهران: 1362، ص25؛ كيهان، مسعود. جغرافياي مفصل ايران. تهران:1311، 2/465؛ جعفري، عباس. گيتاشناسي ايران. تهران:1380، ص 3/1217.
2. مجموعه اطلاعات و آمار ايلات و طوايف عشايري ايران. تهران:1361، ص 23؛ افشارسيستاني، ايرج. مقدمهاي بر شناخت ايلها، چادرنشينان و طوايف عشايري ايران. تهران: 1366، ص1/319-320.
3. سرشماري اجتماعي اقتصادي عشاير كوچنده 1377، جمعيت عشايري دهستانها. تهران: 1378، ص41-42.
4. سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشايركوچنده 1377 نتايج تفصيلي. تهران: 1378، ص
5. ايرانشهر، نشرية شمارة 22 كميسيون ملي يونسكو در ايران. تهران: 1342، ص 1/138.
معصومه ابراهیمی