بوق
بوق، بُق يا باقي، سازي از سازهاي هوا صداي* قديمي در ايران.
اين ساز در انواع متنوع و شكلها و اندازههاي مختلف ساخته ميشود كه برخي از نمونههاي آن هنوز رايج است. بوق كاربردهاي مختلفي داشته و در جمع سازهاي نقارهخانه*، ميادين جنگ، مراسم عزاداري مذهبي، حمامها و ... به كار ميرفته است. نقش اصلي بوق را ميتوان در خبررساني و انتقال پيامها از طريق نشانهها، اصوات و فيگورهاي صوتي داشت. انواع بوق را از مسي، برنج يا آلياژهاي مشابه، شاخ، صدف، ني، برگ يا پوست درخت و مانند آنها ميساختند. برخي از انواع بوق را شيپور مينامند.
مآخذ:
- اصلاعات اين مدخل از طريق كار ميداني و مطالعهي نمونههاي مختلف بوق به دست آمده است.
- مشروح اطلاعات در بارهي اين ساز در جلد چهارم ودايرهالمعارف سازهاي ايران. محمدرضا درويشي آمده است.
محمدرضا درویشی