احمد موسی
احمد موسی، نگارگر نوآور ایرانی، فعال در نیمه نخست سده هشتم / سده چهاردهم هـ.
از اولین نگارگران شناخته شده و صاحب سبک ایرانی است[۱]. او نقاشی را نزد پدرش آموخت و در دربار ابوسعید ایلخانی (واپسین سلطان ایلخانی) مشغول کار شد[۲]. او از تلفیق شیوههای چینی و ساسانی، به اصول زیبایی شناسی جدیدی دست یافت و تحولی در نقاشی ایرانی به وجود آورد[۳]. از شاگردان او میتوان به محمد دولتیار و شمسالدین اشاره کرد[۴]. سنت نگارگری او از طریق این شاگردان به جنید و خواجه عبدالحی (نگارگران برجسته سلطان احمد جلایر) رسید[۵]. تصاویر کتاب کلیله و دمنه محفوظ در کتابخانه دانشگاه استانبول، معراجنامه محفوظ در موزه توپکانی سرای استانبول[۶] و شش تصویر از مرقعی در کتابخانه «فاتح» به او منسوب است[۷].
علی بوذری
کتابشناسی
- ↑ پاكباز، روئين (1378). دايرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 7.
- ↑ پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.
- ↑ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.
- ↑ کریمزاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.
- ↑ پاکباز، روئین. نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.
- ↑ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.
- ↑ کریمزاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.