حاجی آقا، آكتر سینما

حاجی‌آقا، آکتر سینما (آوانس‌ اوگانیانس، ‌1312)

نخستین فیلم بلند داستانی سینمای ایران (محصول «شرکت سهامی پرس فیلم)، که «رژیسور» (کارگردان) و «مؤلف» (فیلم‌نامه‌نویس) آن آوانس اوگانیانس* و «اپراتور» (فیلم‌‌بردار)ش پائولو پوتمکین بود[i]. موضوع این فیلم به نخستین سال‌های پیدایش سینما در ایران راجع است: ماجرای یک‌ کارگردان‌ سینما که به دنبال‌ داستان جدیدی برای فیلمش می‌گردد و به این نتیجه می‌رسد که از یک حاجی‌آقا، که مخالف حضور دخترش در کلاس‌های مدرسه هنرپیشگی است، فیلم تهیه کند. حاجی آقا، آکتر سینما فیلمی کمدی و صامت (در هشت پرده و با میان‌نویس فارسی، روسی و فرانسه) بود، و در 11 بهمن 1312 در سینما روایال (رویال) تهران نمایش داده شد، اما به سبب ضعف صناعتی با اقبال عمومی مواجه نشد. تنها نسخه منحصر به‌فرد این فیلم در فیلمخانه ملی ایران نگه‌داری می‌شود.

عباس بهارلو

5/9/1384

گروه فیلم و سینما.

نیز نک: «آوانس اوگانیانس».

«سینمای ایران برداشت ناتمام»، غلام حیدری، انتشارات چکامه، 1370، مقاله «آوانس اوگانیانس: ذهن ماجراجو»، ص 275 تا 300.

پاورقی

[i] - مأخوذ از عنوان‌بندی («تیتراژ») فیلم، که در فیلمخانه ملی ایران نگه‌داری می‌شود.