فریدون رهنما
رهنما، فریدون (1309-1354ش/ 1930- 1975م).
شاعر و کارگردان سینما ـ فرزند زینالعابدین رهنما، محقق و مترجم[۱] که همواره پشتیبان فیلمسازان تجربی و شاعران جوان و نوگرا بود[۲]. تحصیلاتش را در رشته فیلمولوژی در پاریس به پایان رساند. در 1338 مجموعه «شعرهای کهنه» را در فرانسه انتشار داد، و پس از بازگشت به ایران مجموعه «سرود رهایی» (1347) و «واقعیتگرایی فیلم» (1351) را به چاپ رساند. سالها ریاست بخش پژوهش تلویزیون ملی ایران را به عهده داشت[۳].
در 1339 با فیلم مستند تخت جمشید کار سینمایی خود را آغاز کرد. تخت جمشید از نظر او «فقط ویرانه نیست، و جایگاه تفکر است[۴]» از این نظر داستان سیاوش را موضوع فیلمهای بعدیاش: سیاوش در تخت جمشید، 1346 و پسر ایران از مادرش بیاطلاع است، 1352[۵] هم قرار داد. در 45 سالگی، در روزهای اوج خلاقیت هنریاش، به دنبال یک بیماری طولانی چشم از جهان فرو بست.
عباس بهارلو
کتابشناسی
- ↑ شعاعی تهرانی، عبدالحمید (1355). «نامآوران سينما در ايران: فريدون رهنما». چاپخانه شرکت هرمينکو، ص 72.
- ↑ بصیبی، نصیب (1384). نامه فرهنگ و هنر. فصلنامه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی اسفهان، ص 13.
- ↑ (بینا) (بیتا). جزوه پسر ایران از مادرش بیاطلاع است. ص 5.
- ↑ «دفتری در شناخت کارهای سینمایی فریدون رهنما» (1354). سینمای آزاد، ص 9.
- ↑ بهارلو، عباس (1384). فیلم شناخت ایران. نشر قطره، ص 225-224 و 525.