قیصر
قیصر (مسعود کیمیایی، 1348)
از فیلمهای آغازگر «موج نو» سینمای ایران که به موج فیلمهای موسوم به «گنج قارونی» خاتمه داد. با نمایش این فیلم (در دی 1348) تاریخ سینمای ایران به قبل و بعد ساخته شدن قیصر تقسیم شد، و بسیاری از نویسندگان ادبی و سینمایی در موافقت و مخالفت با این فیلم قلم زدند. با نمایش قیصر، که داستان آن درباره انتقام یک جوان جنوبشهری از متجاوزان خواهر و قاتلان برادرش بود، مجدداً موج فیلمهای جاهلی (یا «لمپنی») رواج گرفت، و ضدقهرمانهای «زخمی»، که مرگشان در فیلمهای «موج نو»یی بیانگر سرسختی و مقاومت بدفرجام آنها بر ضد شقاوت و تباهی، و گویای نوعی پاکباختگی و جوانمردی است، پا به میدان سینمای ایران نهادند. اکثر عوامل این فیلم جزو چهرههای شاخص «موج نو» سینمای ایران شدند: کیمیایی (کارگردان)، بهروز وثوقی (بازیگر) و اسفندیار منفردزاده (سازنده موسیقی متن)[۱].
عباس بهارلو
برای اطلاعات بیشتر نک: «مجموعه مقالات در نقد و معرفی آثار مسعود کیمیایی»، گردآورنده: زاون قوکاسیان، انشارات آگاه، 1364، ص 91 تا 152.
کتابشناسی
- ↑ حیدری، غلام (1377). «فیلم و سینما ،تعارض فرد و قانون. شماره 7، ص 17 تا 19.