پرش به محتوا

سید علی خان نصر

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۸ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها)

نصر، سیدعلی خان‌ (1311ق/ 1893م- 1340ش)، نویسنده، نمایشنامه‌نویس، مترجم.

او فرزند نصرالاطبا، از سادات کاشان بود و در تهران متولد شد. ابتدا نزد برادر بزرگ خود؛ ولی‌الله خان نصر به فراگیری دانش پرداخت، سپس در مدارس شرف، علمیه و آلیانس فرانسه تحصیل کرد. پس از پایان دوره آلیانس در همان مدرسه به تدریس ادبیات پرداخت.

در مدارس نظامی، علوم سیاسی و اقدسیه، زبان فرانسه و علوم ریاضی و طبیعیات تدریس می‌کرد. در آغاز مشروطیت به کار نمایش روی آورد و تئاتر ملی* را تأسیس کرد. بعد به اروپا رفت و به آموزش فن تئاتر پرداخت. پس از بازگشت از اروپا کمدی ایران را به شیوه اروپایی بنیاد نهاد[۱].

پس از تأسیس سازمان پرورش افکار در 1318ش، نصر ریاست کمیسیون نمایش آنرا به عهده گرفت. آنگاه هنرستان هنرپیشگی را برای آشنایی و پرورشی علاقه‌مندان با تکنیک هنر نمایش بنیان نهاد و سال‌ها همراه اداره هنرستان به تدریس تاریخ تئاتر در آنجا مشغول بود[۲].

نصر را پدر تئاتر ایران می‌دانند. با توجه به شکل‌گیری و رشد مدارس به شیوه غربی در ایران، سیدعلی خان مبادرت به تألیف کتاب‌های علمی در این زمینه کرد و حاصل آن تألیف و ترجمه 19 جلد کتاب است[۳].

32 نمایشنامه نیز تصنیف کرده که مهم‌ترین آن‌ها عبارت است از:

«سیروس»، «اشتباه لپی»، «نتیجه تعدد زوجات»، «حاج قمارخان»، «نتایج بی علمی نسوان»، «عروسی آحسین آقا»، «تا اینجوریم همینیم»، «زن بی‌وفا»، «خسروخان اوقاتش تلخ است[۴]».

محمود عزیزی

کتابشناسی

  1. جنتی عطائی، ابوالقاسم (1333). بنیاد نمایش در ایران. تهران: ابن سینا، ص 231. نوایی، عبدالحسین (1380). اثر آفرینان. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، جلد ششم، ص 41.
  2. جنتی عطائی، ابوالقاسم (1333). بنیاد نمایش در ایران. تهران: ابن سینا، ص 232. چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات ایران (1357). تهران: فرهنگ‌سرای نیاوران، ص 164.
  3. چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات ایران (1357). تهران: فرهنگ‌سرای نیاوران، ص 164.
  4. جنتی عطائی، ابوالقاسم (1333). بنیاد نمایش در ایران. تهران: ابن سینا، ص 232 و 333.