هفت اورنگ
ظاهر

هفت اورنگ، (964-973ق / 1556-1565م)، واپسین نسخه مصور در معیار نسخ سلطنتی.
ابراهیم میرزا، برادرزاده شاه طهماسب ـ در 963ق / 1556م حاکم خراسان شد. این شاهزاده جوان در مشهد کارگاهی بر پا کرد و علاوه بر هنرمندان مقیم خراسان تعدادی از استادان مکتب تبریز را به خدمت گرفت.
مهمترین نسخه مصور کارگاه او، هفت اورنگ جامی بود. این نسخه دارای 28 نگاره است و پنج خوشنویس معتبر ـ از جمله محمود نیشابوری ـ کتابت آن را بر عهده داشتند. احتمالاً بخشهای مختلف متن به طور جداگانه در مشهد و قزوین و هرات بازنویسی شده است. رد پای نگارگرانی چون میرزا علی*، مظفر علی*، آقا میرک*، شیخ محمد* در این نگارهها قابل تشخیص است.
این نسخه اکنون در گالری فرییر واشینگتن محفوظ است[۱].
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
- ↑ تلخیص از: پاکباز، روئین(1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 93-94.
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
علی بوذری