ورقه و گلشاه
ورقه و گلشاه. نسخه مصور.
قدیمیترین نسخه مصور از یك متن فارسی، مصور شده در دوره سلجوقی[۱].
مثنوی این كتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول غزنوی (378-421ق/ ) است كه به بیان عشق میان ورقه و گلشاه میپردازد[۲].
این نسخه دارای 71 نگاره افقی كوچك است، كه صحنههای مختلف داستان را به ترتیبی خاص مینمایانند[۱].
تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده كه احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بودهاست.3 در این تصاویر، آدمها و جانوران و گیاهان با خطوط شكلساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شدهاند[۳] و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچكهای تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینههای این دوران است[۱]. این نسخه اكنون در كتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است[۱].
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ پاكباز، روئین. نقاشی ایران از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، 1379، ص56.
- ↑ لیكیان شیروانی، ا. س. ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی پیام یونسكو، 27. 1350، ص27- 29.
- ↑ شریفزاده، سیدعبدالمجید. تاریخنگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، 1375، ص76.