پرش به محتوا

موسیقی لرستان

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۹ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها)

در سرزمین لرستان قرن‌هاست که سه فرهنگ لُری، لَکی و بختیاری در کنار هم زندگی می‌کنند. این سه فرهنگ در حوزه‌های مختلفی بر هم اثر گذاشته و در عین همبستگی تاریخی و فرهنگی، هر کدام ویژگی‌های مستقل فرهنگی خویش را نیز حفظ کرده‌اند. موسیقی لرستان را می‌توان در سه بخش یا سه دوره مختلف طبقه‌بندی کرد که شامل ادوار سه گانه قدیم، میانه و جدید است. از نگاهی دیگر این موسیقی را می‌توان به اجمال در انواع زیر خلاصه نمود: موسیقی کار، موسیقی سور، موسیقی سوگ، موسیقی آئینی یارسان، شاهنامه‌خوانی، نظامی‌خوانی و... . هوره از نمونه‌های بدیع آوازهای باستانی ایران و مور یکی از انواع هوره که مخصوص سوگ است و ساریخانی که آوازی برای مراسم سوگ است از دیگر نمونه‌های موسیقی این ناحیه است. موسیقی‌های لری و لکی با وجود داشتن اختلافات قابل توجه، وجوه مشترکی نیز دارند. تفاوت میان موسیقی‌های لری ولکی هم در ویژگی‌های نغمگی، هم در مضمون اشعار و هم در گویش و زبان نهفته است. این تفاوت‌ها در آوازهای مویه کاملاً آشکار است.

ترانه‌ها، آواز علی دوستی و موسیقی‌های رقص هر کدام بخش‌هایی از موسیقی این ناحیه است. ترانه‌ها غالباً به همراهی کمانچه* و تمبک* (در قدیم دایره*) اجرا می‌شوند و موسیقی رقص‌ها توسط سُرنا* و دهل* نواخته می‌شوند. سنگین سَما، سه‌پا، دوپا، اوشاری (عشایری، شانَه شکی)، چپی، اورامانی، خان امیری و هَل‌پَرکه از جمله مقام‌های مربوط به رقص‌ها و بازی‌ها است.

سازهای متداول در این ناحیه شامل سُرنا*، دهل*، کمانچه*، تمبک*، دایره*، نی* و تنبور* است[۱][۲][۳][۴][۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ   

  1. کار میدانی
  2. درویشی، محمدرضا، دایره المعارف سازهای ایران. جلد اول و دوم، تهران: ماهور.
  3. درویشی، محمدرضا،   آیینه و آواز. تهران: حوزه هنری، مرکز موسیقی.
  4. درویشی، محمدرضا، هفت اورنگ. تهران: حوزه هنری، مرکز موسیقی.
  5. اردلان، حمیدرضا، موسیقی لرستان (برشور آلبوم موسیقی لرستان). تهران: انجمن موسیقی ایران.

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

محمدرضا درویشی