آقا سید ابوالحسن اصفهانی

  اصفهانی، آقا سیّد ابوالحسن، (1284ـ1365ق / 1867ـ1946م)، فقیه بزرگ امامی و مرجع تقلید شیعیان جهان، و رئیس حوزه علمیه نجف. وی در روستای مَدیسه از توابع لنجان اصفهان زاده شد. اجداد او اصلاً از سادات موسوی بهبهان بوده‌اند. مقدمات را در قریه مدیسه و دروس متوسطه را در مدرسه نیماورد اصفهان خواند و پس از گذراندن سطوح فقه و اصول، به محافل درس خارج استادان حوزه اصفهان راه یافت. از میان همه استادانش در حوزه اصفهان، تنها شخصیتی كه اصفهانی خود به نام و نشان از او یاد كرده، آخوند ملا محمد كاشانی (د 1333ق / م) است كه از مدرّسان علوم عقلی و ریاضی بوده است. وی در 1308ق، به نجف رفت و آن‌جا از محضر میرزا حبیب‌الله رشتی (د 1312ق)، آخوند خراسانی (د 1329ق)، میرزا محمدحسن شیرازی (د 1312ق)، سید محمدكاظم طباطبایی یزدی (د 1337ق)، میرزا محمدتقی شیرازی (د 1338ق)، فتح‌الله شریعت اصفهانی (د 1339ق) و مولی عبدالكریم ایروانی استفاده كرد. پس از درگذشت میرزای نائینی (1355ق /   ) آیت‌الله اصفهانی به مقام مرجعیت رسید و تا پایان عمر ریاست حوزه علمیه نجف را بر عهده داشت در سن 81 سالگی در كاظمین درگذشت و در نجف و در جوار استادش آیت‌الله خراسانی به خاك سپرده شد.

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

سید حسن امین