آدميّت

آدمیّت، نام دو هفته‌نامه در عصر مشروطیت، كه هر یك مدتی در تهران و شیراز انتشار یافتند.

1)   نامه هفتگی آدمیت تهران یكسال پس از انقلاب مشروطه از سال 1325ق / 1907م شروع به انتشار كرد. این روزنامه با آنكه گرایش اجتماعی و سیاسی داشت با مشروطه‌خواهان مخالفت می‌ورزید و مدیر آن میرزا عبدالمطلب یزدی به تصریح ادوارد برون در معرض سوء ظن آزادی‌خواهان قرار داشت او در دوره استبداد صغیر جزو یاران محمدعلی شاه قرار گرفت و جزو اعضای دادگاه ضدانقلابی شاه مستبد در آمد و پس از فرار محمدعلی شاه، دستگیر و به زندان محكوم شد. زمان شروع و تعطیلی روزنامه به درستی معلوم نیست. رابینو قسمتی از سرمقاله سومین شماره 28 جمادی‌الاول 1327ق را در كتاب خود آورده است.

2)   نامه هفتگی آدمیت شیراز به مدیریت محمدحسین ركن‌زاده آدمیت شاعر و دانشمند شیرازی در سال 1305ش در آن شهر منتشر شد. این روزنامه تصاویری داشت و در سرلوحه هر شماره تصویری از سعدی در سمت چپ قرار گرفته بود. سرمقاله‌های این هفته‌نامه در موضوعات اجتماعی و اقتصادی و بقیه مطالب آن خبری بود مخصوصاً اخبار استان فارس و شهرهای ساحلی خلیج فارس و دریای عمان. در سال اوّل كتابی به نام «سفر بنادر» به صورت پاورقی در آن چاپ می‌شد.

آدمیت هیچگاه مرتب منتشر نشد و در سال اول تنها 22 شماره از آن به چاپ رسید.

کتابشناسی

سیدعلی آل‌داود