خسرو پرویز
خسرو پرویز، خسرو دوم ملقب به پرویز، پادشاه ساسانی (حك 590-628 م) پسر و جانشین هرمزد چهارم[۱].
در پی ادعای پادشاهی بهرام چوبین، خسرو به دربار ماوریكیوس (موریس)[Mauricius]، امپراتور رم پناهنده شد و با دختر او، مریم، ازدواج كرد و با كمك سپاهیان رومی بهرام را شكست داد[۲].
پس از مرگ ماوریكیوس، در جنگ با دولت روم آسیای صغیر، شام، فلسطین و مصر را گرفت. در دوره او چندی دولت ساسانیان به اوج شوكت رسید و مرزهای ایران زمین تا سرحدهای دوره هخامنشی توسعه یافت. پس از آن نظام اجتماعی، سیاسی و مذهبی ساسانیان به سستی گرایید و در همین زمان اسلام در عربستان ظهور كرد و حضرت محمد (ص) با فرستادن نامهای خسرو پرویز را به گرویدن به اسلام دعوت كرد[۳]. بر سر تعیین جانشین خسرو میان مریم و همسر دیگر او شیرین كشمكش بود كه سرانجام قباد، معروف به شیرویه پسر مریم، پدر را به قتل رساند و خود را پادشاه خواند[۴].
پرویز پادشاهی خودكامه و بدبین و علاقهمند به ثروتاندوزی، تجمل و خوشگذرانی بود. علاقه او به موسیقی بر اعتلای این هنر افزود، اما ضعف نظام رهبری در دوره وی و وضع مالیاتهای سنگین كه بر مردم تحمیل كرده بودند باعث شد كه سپاهیان عرب مسلمان پادشاهی ساسانی را براندازند و تمامی ایران را فتح كنند[۵].
نیز نگاه کنید به
ساسانیان،
مآخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
مهرداد شباهنگ
- ↑ كریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان. ترجمة رشید یاسمی، تهران: دنیای كتاب، 1345، ص 580.
- ↑ دریایی، تورج. شاهنشاهی ساسانی. ترجمة مرتضی ثاقب فر، تهران: ققنوس، 1383، ص 48.
- ↑ گردیزی، ابوسعید عبدالحیبنالضحاك. زینالاخبار. به كوشش عبدالحی حبیبی، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1347، ص 35.
- ↑ مشكور، محمدجواد. تاریخ سیاسی ساسانیان. تهران: دنیای كتاب، 1366، ج 2، ص 1143.
- ↑ فرای، ریچارد. میراث باستانی ایران. ترجمة مسعود رجب نیا، تهران: علمی فرهنگی، 1368، ص 375.