عالم

عالَم، یعنی جهان و در لغت مشتق از علامت است و چون عالم، علامت وجود خداست، ازان به عالم تعبیر شده است. در اصطلاح فلسفه و عرفان و كلام، مراد از عالم، ماسوی ‌الله (به جز ذات خدا) است و ماسوی الله را دارای اقسام و مراتبی دانسته‌اند كه می‌توان مجموعاً از سه مرتبه یاد كرد: عالم مجردات (= مرتبه روحانی)؛ عالم برزخ یا مثال (= مرتبه بینابین)؛ عالم جسمانی یا شهادت (= مرتبه فرودین).

مآخذ:

1.    جرجانی، میرسید شریف. تعریفات. مدخل «العالم»، ص62.

2.    ابن‌سینا. كتاب الحدود. ص252؛ غزالی. رساله حدود. ص296.

^{اصغر دادبه}

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

^{اصغر دادبه}