ارجاء
اِرجاء، در لغت به معنی به تأخیر انداختن است و در اصطلاح دانش كلام دارای دو معنای مشهور و غیرمشهور است: 1) در معنای مشهور، ارجاء، به تأخیر انداختن حكم مرتكب گناه كبیره تا روز رستاخیز است و در ان روز خدا تعیین میكند كه مؤمن كیست و كافر كیست، طرفداران این نظریه را «مُرجئه» مینامند[۱][۲][۳]2) در معنای غیرمشهور، به تأخیر انداختن امامت حضرت علی(ع) از نخستین خلیفه به چهارمین خلیفه است[۴].
[مرجئه ← اِرجاء]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ شهرستانی، ابوالفتح محمد بن عبدالكریم بن ابی بكر احمد. الملل و النحل. تحقیق محمد سید گیلانی، بیروت: 1395ق / 1975م، ص 1/139.
- ↑ اسفراینی، ابوالمظفر. التبصیر فیالدین. تصحیح محمد زاهد بن الحسن الكوثری، مصر: مكتبة الخانجی، 1374ق، ص 90.
- ↑ جرجانی، میر سید شریف. شرح المواقف فی علم الكلام. مصر: ناشر محمد افندی، 1325ق / 1907م، 8/396-397.
- ↑ شهرستانی، ابوالفتح محمد بن عبدالكریم بن ابی بكر احمد. الملل و النحل. همانجا، ص 1/139.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه