ایل میلانلو

میلانلو، از طوایف كرد پراكنده در شهرستان‌های اسفراین و شیروان استان خراسان.

طایفه میلانلو شاخه‌ای از بزرگ‌ایلِ میلان^* بوده است كه در زمان حكومت صفویان و افشاریان برای دفاع از سرحدات شمال شرق ایران در برابر یورش‌های ازبكان از ناحیه اذربایجان به خراسان كوچانده شدند.

اكثر مردم این طایفه اسكان یافته‌اند. لكن شماری از انها برای یافتن چراگاه به مناطق سردسیر و گرمسیر خراسان كوچ میكنند. كوچندگان میلانلو بین دهستان‌های شهرستان‌های اسفراین، بجنورد و بیرجند استان خراسان و دهستان‌های شهرستان‌های گنبدكاوس و مینودشت استان گلستان، ییلاق و قشلاق می كنند. طایفه میلانلو از 24 تیره كه هر كدام به شاخه‌های كوچکتری تقسیم میشود، تشكیل شده است. شمار جمعیت كل طایفه میلانلو در دست نیست. لیكن شمار كوچندگان ان در 1377ش 349 خانوار و 2159 نفر بوده است.

میلانلوها از شیعه اثنی عشری هستند. كشاورزی و باغداری و دامداری از عمده مشاغل مردم این طایفه است.

ماخذ:

1-    اسكندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر اذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 51؛ توحدی، كلیم‌الله. حركت تاریخی كرد به خراسان. مشهد، 1359، ج 1/520-521، ج 2/206.

2-    سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 54-59، 144-145.

3-    توحدی، كلیم‌الله.  سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها. 2/207-211.

4-    سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 55.

5-    توحدی، كلیم‌الله. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. 2/211.

6-    توحدی، كلیم‌الله.سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.. 2/211-212.

معصومه ابراهیمی