ایل میلانلو
میلانلو، از طوایف كرد پراكنده در شهرستانهای اسفراین و شیروان استان خراسان.
طایفه میلانلو شاخهای از بزرگایلِ میلان* بوده است كه در زمان حكومت صفویان و افشاریان برای دفاع از سرحدات شمال شرق ایران در برابر یورشهای ازبكان از ناحیه اذربایجان به خراسان كوچانده شدند[۱].
اكثر مردم این طایفه اسكان یافتهاند. لكن شماری از انها برای یافتن چراگاه به مناطق سردسیر و گرمسیر خراسان كوچ میكنند. كوچندگان میلانلو بین دهستانهای شهرستانهای اسفراین، بجنورد و بیرجند استان خراسان و دهستانهای شهرستانهای گنبدكاوس و مینودشت استان گلستان، ییلاق و قشلاق می كنند[۲]. طایفه میلانلو از 24 تیره كه هر كدام به شاخههای كوچکتری تقسیم میشود، تشكیل شده است[۳]. شمار جمعیت كل طایفه میلانلو در دست نیست. لیكن شمار كوچندگان ان در 1377ش 349 خانوار و 2159 نفر بوده است[۴].
میلانلوها از شیعه اثنی عشری هستند[۵]. كشاورزی و باغداری و دامداری از عمده مشاغل مردم این طایفه است[۶].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
- ↑ سكندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر اذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 51؛ توحدی، كلیمالله. حركت تاریخی كرد به خراسان. مشهد، 1359، ج 1/520-521، ج 2/206.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص 54-59، 144-145.
- ↑ توحدی، كلیمالله. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. 2/207-211
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 55. 5- توحدی، كلیمالله. همان. 2/211.
- ↑ توحدی، كلیمالله. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. 2/211.
- ↑ توحدی، كلیمالله.سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.. 2/211-212.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی