اوسانه
اوسانه، با (Owsane)، رسالهای حاوی شعرها و ترانههای رایج میان مردم جامعه سنتی قدیم. اوسانه صورت گویشی واژه افسانه و نخستین گرداورده صادق هدایت* (1281-1330 ش) در زمینه ادبیات شفاهی* مردم ایران است كه نخستین بار در 1310 ش در مجموعه اریان كوده انتشار یافت.
رساله اوسانه شامل دیباچهای در بررسی و تحلیل شعر عامه و مجموعه اشعار: ترانه بچهها، ترانه دایهها و مادرها، رمزها، و ترانههای عامیانه است. اشعار به زبان ساده مردم و همراه تعبیرات و تشبیهات انهاست. مضمونهای اشعار برگرفته از اندیشه و برداشت مردم و برتابنده زندگی روزمره و باورهای مردم و برخی واقعههای تاریخی است. خاستگاه و كاربرد اشعار اغلب در حوزه جغرافیایی– فرهنگی تهران است.
هدایت با انتسّار اوسانه اعتبار و اهمیت گرداوری و بررسی ادبیات شفاهی و ترانههایكودكان را اشكار كرد. این رساله چند بار به طور مستقل یا همراه مجموعه اثار هدایت به چاپ رسیده است. هنریماسه[Henri Massé]، ایرانشناس فرانسوی اشعار اوسانه را به فرانسه ترجمه و دركتاب معتقدات و اداب ایرانی[Croyances et Coutumes persanes] در 1938م/1317ش در پاریس چاپ كرد.
نیز نگاه کنید به
ماخذ
1- هدایت، صادق. اوسانه، تهران: حبیبی، 1319ش.
2- هدایت، صادق. نوشتههایپراكنده صادق هدایت، به كوشش حسن قائمیان، تهران: امیركبیر، 1334ش.
3- Massé, Henri, Croyanes et Coutumes Persanes Paris: Librairie Orientale et Américaine, 1938.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بلوکباشی