دهر
دهر، در لغت به معنی روزگار و در اصطلاح دارای دو معنا است:
1) معنای دینی ـ کلامی
این معنا بر بنیاد دو آیه و یک حدیث شکل گرفته است[۱]. دهر در این معنا، گاه آفریده خداوند به شمار آمده است (دهر= روزگار) و گاه از اسماء الحسنی محسوب شده است[۲][۳][۴][۵][۶].
2) معنای کلامی ـ فلسفی
در فلسفه از دهر معانی مختلفی به دست داده‌اند: الف) امر محیط بر زمان: دیدگاه ابن‌سینا[۷]. ب) نسبت متغیر به ثابت: دیدگاه میرداماد[۸][۹][۱۰]. بر مبنای نظر میرداماد می‌توان عوالم را به سه عالم فرودین یا عالم زمان و عالم میانی یا عالم دهر و عالم برین یا عالم سرمد* تقسیم کرد[۱۱][۱۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ الجاثیه. 24؛ الانسان. 1.
- ↑ ابوالبقا. کلیات العلوم. جلد 2، ص. 332.
- ↑ تهانوی. کشاف اصطلاحات. جلد 1، ص. 480.
- ↑ فیروزآبادی. القاموس المحیط. مدخل «دهر».
- ↑ طریحی. مجمع‌البحرین. جلد 3، ص. 305.
- ↑ زمخشری. کشاف. جلد 4، ص. 291.
- ↑ ابن‌سینا. نجاه. 118.
- ↑ میرداماد. قبسات. ص.109.
- ↑ ملاصدرا. اسفار. جلد 4، ص. 147.
- ↑ سبزواری، ملاهادی. رسائل. ص. 520.
- ↑ میرداماد. قبسات. ص. 7-9.
- ↑ ملاصدرا. اسفار. جلد 3، ص. 147-148.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه