زولبیا و بامیه

زولبیا و بامیه، قابل بازیابی از https://namnak.com/%D8%B7%D8%B1%D8%B2-%D8%AA%D9%87%DB%8C%D9%87-%D8%B2%D9%88%D9%84%D8%A8%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87.p7555

زولبیا و بامیه، زولبیا نوعی شیرینی تهیه شده از نشاسته، ماست آب گرفته، زعفران، روغن و شکر. زولبیا را به شکل دایره پنجره‌ای و معمولاً به اندازه یک نعلبکی می‌پزند.

رنگ زولبیا بسته به اندازه زعفران آن زرد و گاهی قهوه‌ای است. زولبیا معمولاً با بامیه همراه و از خوراک‌های ماه رمضان^* است. بامیه را از آرد و تخم مرغ و شکر و به شکل استوانه‌های کوچک و بزرگ به اندازه یک بند یا یک انگشت تهیه می‌کنند. زولبیا و بامیه را پس از سرخ کردن در شهد آب و شکر غوطه‌ور می‌کنند تا شیرین شود.  

در گذشته زولبیا را در خانه و با روغن کنجد تهیه می‌کردند که خاصیت فراوانی داشت، ولی امروزه آن را با روغن مایع و در قنادی‌ها می‌پزند.

زولبیا از خوراک‌های کهن ایران است که در گذشته بدان «حلقه‌چی» می‌گفتند. باب هشتم از رساله دیوان اطعمه درباره شیرینیجات به زولبیا یا حلقه‌چی نیز اشاره دارد.

نیز نگاه کنید به

• باقلوا

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

فاطمه اسماعیلی