سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی
مجاهدين انقلاب اسلامي، سازمان، نام يكي از تشكلهاي سياسي كه در 16/1/1358 از وحدت 7 گروه معتقد به مشي مسلحانه كه قبل از انقلاب بر ضد رژيم پهلوي مبارزه ميكردند، تشكيل شد.
اين وحدت به توصية امام خميني و تاكيد شهيد مطهري صورت گرفت.1 حجتالاسلام راستي كاشاني هم از سوي امام به عنوان وكيل براي نظارت در امور مختلف سازمان برگزيده شد. به دليل وجود افكار و عقايد و مواضع مختلف در سازمان، از همان ماههاي نخستين تشكيل، اختلاف نظر بروز كرد و سازمان را به 3 جناح منقسم كرد. در ادامه، موضعگيريهاي راستي كاشاني، كار را به استعفاي 37 نفر از اعضا در دي 1361ش كشاند.2 از آن پس تا 1365ش، سازمان رو به افول نهاد تا اين كه در مهر آن سال، با موافقت امام خميني، راستي كاشاني استعفا و سازمان منحل شد.3
در 1370ش تعدادي از اعضاي مستعفي همفكر سازمان، دوباره به تهية اساسنامه و مرامنامه با عنوان «سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران» پرداختند و با تائيد وزارت كشور در دهم مهر ماه 1370ش، اعلام موجوديت كردند.4 كنگره، عاليترين ركن تشكيلاتي سازمان و شوراي مركزي مركب از 5 عضو (به مدت 2 سال) است. سيد مصطفي تاجزاده، محمد سلامتي (دبير كل)، بهزاد نبوي، محسن آرمين، سيد هاشم آقاجري، فيضالله عرب سرخي از جمله اعضاي اين سازمان هستند و دو هفتهنامة عصر ما ارگان آن است.5
نیز نگاه کنید به
مآخذ:
1- ظريفينيا، حميدرضا. كالبدشكافي جناحهاي سياسي ايران 1358-1378. تهران: آزادي انديشه، 1378، ص 60؛ مُرتجي، حجت. جناحهاي سياسي در ايران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 21؛ نوذري، عزتالله. تاريخ احزاب سياسي در ايران. شيراز: نويد شيراز، 1380، ص 253.
2- نوذري. همان. ص 255 و 256؛ ظريفينيا. همان. ص 61 و 62؛ مُرتجي. همان. ص 22.
3- ظريفينيا. همان. ص 62.
4- همان. ص 63.
5- همان؛ نوذري. همان. ص 261-263؛ مُرتجي. همان. ص 23.
منبع اصلی
نویسنده مقاله
جعفر گلشن