ازل
ظاهر
ازل، يعني بي آغازي و همانند ابد اصطلاحي است فلسفي ـ كلامي كه بر بنياد دو مفهوم قابل تفسير است: يكي، مفهوم زمان، و آن زماني است كه به هيچ روي آغاز آن به تصور در نميآيد؛(1) دوم، مفهوم هستي و آن استمرار و دوام دائمي هستي است در گذشته.(2)]← ابد[
مآخذ:
1- ناصر خسرو. زادالمسافرين. به كوشش محمد بذلالرحمن، تهران: افست، كتابفروشي محمودي، 1341ق، ص 284-285؛ نگري، قاضي عبدالنبي بن عبدالرسول احمد. جامعالعلوم في اصطلاحات الفنون. بيروت: مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، 1395ق / 1975م، 1/77.
2- جرجاني، مير سيد شريف. كتابالتعريفات. مصر: 1306ق، بينا، مدخل «ازل»؛ تهانوي، محمدعلي. كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم. تحقيق د. علي دحروج و ديگران، بيروت: مكتبة لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/143، مدخل «ازل».
اصغر دادبه