ازل
ازل، یعنی بی آغازی و همانند ابد اصطلاحی است فلسفی ـ كلامی كه بر بنیاد دو مفهوم قابل تفسیر است: یكی، مفهوم زمان، و آن زمانی است كه به هیچ روی آغاز آن به تصور در نمیآید؛[۱] [۲]دوم، مفهوم هستی و آن استمرار و دوام دائمی هستی است در گذشته[۳][۴].[← ابد]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ناصر خسرو. زادالمسافرین. به كوشش محمد بذلالرحمن، تهران: افست، كتابفروشی محمودی، 1341ق، ص 284-285.
- ↑ نگری، قاضی عبدالنبی بن عبدالرسول احمد. جامعالعلوم فی اصطلاحات الفنون. بیروت: مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، 1395ق / 1975م، 1/77.
- ↑ جرجانی، میر سید شریف. كتابالتعریفات. مصر: 1306ق، بینا، مدخل «ازل».
- ↑ تهانوی، محمدعلی. كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم. تحقیق د. علی دحروج و دیگران، بیروت: مكتبة لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/143، مدخل «ازل».
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه