داود
داود، پادشاه توانمند بنياسرائيل در كتاب مقدس و پيامبري يكتاپرست در قرآن كريم و انديشة اسلامي.
بنابر كتاب مقدس صداي خوش و توانايي داود در نواختن آلات موسيقي سبب حضور او در دربار شاؤل شد.1 در جنگ ميان بنياسرائيل و فلسطينيهاي ساكن در كنعان بر سردار اينان، جالوت چيره شد و او را بكشت. اين امر، در كنار تواناييها و محبوبيت داود، حسد شاؤل را برانگيخت.2 اما در نهايت، دشمني ميان او و شاؤل از ميان برداشته شد.3 با مرگ شاؤل، بعضي بزرگان بنياسرائيل داود را كه داراي قدرتي تمام بود، به پادشاهي برداشتند و با گذشت زمان، اسباط شمالي هم او را به پادشاهي پذيرفتند و وي اورشليم را پايتخت مملكت خود و مركز ديني يهود قرار داد. جنگهاي فراوان و پيروزيهاي او بر قبايل و سرزمينهاي گوناگون3 بر اقتدار او افزود و بدين ترتيب، توانست بر تفرقهها فايق آيد و مملكتي يكپارچه را رهبري كند.4
در عهد جديد، مسيح وارث داود شناخته شده است.5
در قرآن كريم 15 بار نام داود آمده و زبور به عنوان كتابي آسماني بر داود نازل شده است (نسا/4/161). از جمله امور منسوب به داود در قرآن اين است كه به صوت داود كوهها و پرندگان به تسبيح گفتن درآمدند و همچنين او فن سپرسازي را به خواست خدا ابداع كرد (انبياء/21/79 و 80). برخي موضوعات از زندگي داود، توجه شاعران و اديبان فارسيگوي را به خود جلب كرده كه در آن ميان به ويژه نغمهسرايي وي در انبوهي از آثار و ابيات فارسي به چشم ميخورد.
مآخذ:
1- سموئيل (1). 15:16 به بعد؛ نيز نك:
Clarke, A. Commentary on the Holy Bible. New York: Abingdon–Cokesburg Press, about «David».
2- سموئيل (1). 6:18 به بعد؛ و نيز نك: ريجسكي، م. انبياء التوراة و النبوات التوراتيه. ترجمة آحو يوسف، دمشق: دارالينابيع، 1993م، ص 16-17، 41.
3- سموئيل (1). 5:24 به بعد.
4- كتاب دوم سموئيل؛ تواريخ ايام. باب 11 به بعد؛ نيز نك:
Anderson, B. W. The Living World of the Old Testament. New Jersey: 1957, PP. 215-216, 222-223.
5- متي. باب 1؛ لوقا. 27:1.