ابوعلی حبوبی
ابوعلی حبوبی، حسن بن حارث، ریاضیدان، قاضی و فقیه ایرانی نیمه دوم سده 4ق. با ابوالوفا بوزجانی، دانشمند مشهور ایرانی ساکن بغداد ارتباط علمی داشت و احتمالاً به همراه بیرونی و ابن سینا در گرگانج در دربار آل مأمون (حکومت: 387-408ق) میزیست[۱]. مهمترین اثر وی الاستقصاء و التجنیس فی علم الحساب ـ درباره کاربرد جبر و مقابله و روشهای دیگر در حل مسائل حساب وصایا یا محاسبه ارث ـ یکی از کهنترین آثار جبری است که به طور کامل به دست ما رسیده[۱][۲]. موضوع کتاب مانند بخش وصایای کتابهای جبر محمد بن موسی خوارزمی (سده 2-3ق) و ابوکامل مصری (سده3-4ق)، اما سطح علمی آن پائینتر است[۱]. در الاستقصاء دو روش ابتکاری به کار رفته که کاشانی در مفتاح الحساب از آنها با عنوان «روش ابوعلی حبوبی» یاد کرده است[۳]. ابوعلی در یکی از مسائل به درستی از جبر و مقابله خوارزمی انتقاد کرده در حالی که فردریش رزن، هنگام چاپ کتاب خوارزمی در 1831م متوجه آن نشده است[۴][۲][۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
یونس كرامتی