صورتگر، لطفعلی
صورتگر، لطفعلی (1297 ـ 1348ش)، پژوهشگر، نویسنده، شاعر، مترجم.
میرزا لطفعلی خان صورتگر فرزند میرزا آقاخان فرزند لطفعلی خان نقاش مشهور سده 13 ق بود. در شیراز زاده شد. در مدرسه متوسطه شعاعیه به تحصیل پرداخت و ادب و عربی را نزد فرصت الدوله آموخت[۱]. در هیجده سالگی برای ادامه تحصیل به هندوستان رفت و پس از دو سال به شیراز بازگشت. چندی در اداره دارایی و وزارت معارف مشغول به کار شد و مجله ادبی سپیده دم را به مدت چند سال منتشر کرد[۲]. در 1306ش از طرف دولت برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی رهسپار لندن شد. پس از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و در دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی به تدریس پرداخت[۳]. بار دیگر در 1316ش برای ادامه تحصیل رهسپار لندن شد و با اخذ مدرک دکترا به کشور بازگشت. هنگام اقامت در لندن با دختری انگلیسی ازدواج کرد و از وی صاحب یک پسر شد[۴]. پس از ورود به ایران، به مشاغلی چون استادی دانشگاه، مدیریت مجله آموزش و پرورش، ریاست دانشکده ادبیات دانشگاه شیراز، ریاست دانشگاه شیراز و عضویت در فرهنگستان و شورای فرهنگی دست یافت[۵]. او شاعر نیز بود و حدود ده هزار بیت شعر به سبک خراسانی سرود[۶]. به روسیه، امریکا و پاکستان سفرهایی کرد. سرانجام در شیراز درگذشت. از آثارش میتوان ترجمه عشاق ناپل، سخن سنجی، تاریخ ادبیات انگلیس، برگهای پراکنده، علم اقتصاد، ادبیات غنایی ایران و ادبیات توصیفی ایران را نام برد[۷].
مآخذ
- ↑ ارمغان. س 4 (1302)، ش 3ـ 4، ص 150.
- ↑ رکن زاده آدمیت، حسین. دانشمندان و سخن سرایان فارس. تهران: اسلامیه و خیّام، 1339ش، ج 3، ص 468 ـ 469.
- ↑ افشار، ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ص 582.
- ↑ «یادی از صورتگر»، هنر و مردم. ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 10.
- ↑ افشار، ایرج. راهنمای کتاب. س 12، ش 9 و10 (آذر ـ دی 1348)، ص 583.
- ↑ «یادی از صورتگر»، هنر و مردم. ش 85 (آبان ماه 1348)، ص 6.
- ↑ اثرآفرینان. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 61.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر