نمایش مبدأ برای سپید و سیاه

 
'''سپید و سیاه،''' نشریه هفتگی سیاسی و اجتماعی كه در 18 مرداد 1332، تأسیس و نخستین شماره آن همین روز انتشار یافت. مدیر مجله دكتر علی بهزادی از روزنامه‌نویسان حرفه‌ای معاصر بود. او در 1304ش متولد شد و در رشته حقوق سیاسی از دانشگاه پاریس درجه دكتری گرفت. او خدمت مطبوعاتی خود را با انتشار هفته‌نامه سپید و سیاه آغاز كرد<ref>برزین، مسعود. '''''شناسنامه مطبوعات ایران'''''. تهران: بهجت، 1371، ص235.</ref>.  سپید و سیاه مدت 25 سال انتشار یافت اما در این مدت چند بار توقیف و تعطیل شد. آخرین  شماره سپید و سیاه در جمعه 2 شهریور 1358 منتشر گردید. در مدت انتشار جمعاً 1119 شماره از این نشریه به چاپ رسیده است. مجله سپید و سیاه، گرایش سیاسی ملایم و معتدلی داشت و در اوائل انتشار از دكتر مصدق حمایت می‌كرد و در اوقاتی كه محاكمه مصدق جریان داشت تصاویر او را در پشت  جلد می‌گذاشت. گاه تصویر كسانی چون سیدجمال‌الدین اسد‌آبادی، [[ملک الشعرای بهار]] و ابوالحسن صبا هم روی جلد گذاشته می‌شد. در هر شماره مجله مباحثی چون اخبار سیاسی خارجی و داخلی، تفاسیر سیاسی و انتقادی، صفحات شعر و گزارش صفحات مسابقات، نامه‌های وارده و داستان و امثال آن درج می‌گردید. سپید و سیاه همراه 63 روزنامه و نشریه دیگر در مرداد 1353 به دستور هویدا نخست‌وزیر وقت به طور یكجا تعطیل شدند<ref>قاسمی، فرید. '''''تاریخ شفاهی مطبوعات ایران'''''. تهران: ققنوس، 1382، ص141- 208. </ref>. اما در جریان انقلاب مجدداً انتشار خود را آغاز كرد. سپید و سیاه در طول دوران انتشار چند سردبیر از جمله: اكبر معاونی، حسین مهری و حسین الهامی داشت<ref>صالحیار، غلامحسین. '''''چهره مطبوعات معاصر'''''. تهران: 1351، ص8.</ref>.

نیز نگاه کنید به

[[ملک الشعرای بهار]]



'''مآخذ:'''

برزین، مسعود. '''''شناسنامه مطبوعات ایران'''''. تهران: بهجت، 1371، ص235؛ صالحیار، غلامحسین. '''''چهره مطبوعات معاصر'''''. تهران: 1351، ص8؛ قاسمی، فرید. '''''تاریخ شفاهی مطبوعات ایران'''''. تهران: ققنوس، 1382، ص141- 208. 

علاء الدین آل داود