نمایش مبدأ برای سید عبدالله بهبهانی

'''بهبهاني، سيد عبدالله'''، مشهور به "شاه عبدالله" و "شاه سياه"، (1260-1327ه.ق)<sup>1</sup> مجتهد و آزاديخواه و از رهبران مشروطه. او فرزند سيد اسماعيل بود، از آن‌كه در نجف به درجه اجتهاد رسيد در 1295ق / ؟ م  به تهران آمد و پس از فوت پدر مقام او را احراز كرد.

از آن‌جا كه با تحريم تنباكو مخالف بود، با استعمالِ علني تنباكو در جلسة علما متهم به رشوه‌گيري شد.<sup>2</sup> 

در جهت پيشرفت مشروطه‌خواهي با طباطبائي متحد شد.<sup>3</sup> مهاجرت‌ها با تأييد و رهبري سياسي<sup>4</sup> آنان به صدر فرمان مشروطه انجاميد.<sup>5</sup> 

وي كه وكيل مجلس اول بود اختلافاتي با شيخ فضل‌الله نوري داشت و پس از بمباران مجلس(1326ه.ق) به نجف تبعيد و پس از بازگشت در رجب 1328 شبانه در منزل كشته شد.<sup>6</sup> 

كتب فقهي و حاشيه‌اي بر كتاب جواهر از آثار قلمي او است.<sup>7</sup> 

'''مآخذ:'''

1.   صفائي، ابراهيم. '''''رهبران مشروطه'''''. تهران: انتشارات جاويدان علمي، چاپ اول 1343، ص 203-173.

2.   الگار، حامد. '''''نقش روحانيت پيشرو در جنبش مشروطيت'''''. ترجمة ابوالقاسم سري، انتشارات توس، چاپ دوم، 1359، ص 297-298.

3.   كسروي، احمد. '''''تاريخ مشروطة ايران'''''. انتشارات اميركبير، چاپ نهم، 1351، ص 48-49.

4.   دولت آبادي‌، يحيي. '''''حيات يحيي'''''. انتشارات كتابخانه ابن‌سينا، بي‌تا، ج2، ص 36-34.

5.   ملك‌زاده، مهدي. '''''تاريخ انقلاب مشروطيت ايران'''''. انتشارات علمي، چاپ دوم، 1363، ج2، ص 338-246.

6.   '''''روزنامة مجلس'''''. سال سوم، شمارة 138، 11 رجب 1328ق.

'''''7.  ''''' مرتضوي برازجاني، اسماعيل. '''''زنداني بزهرود'''''. طبع و نشر انجمن دوستان، چاپ اول، 1337، صص106-104'''''.''''' 


میرحواس احمد زاده