نمایش مبدأ برای تاریخ روزنامه نگاری ایرانیان

'''[[تاریخ روزنامه نگاری ایرانیان|تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان]]'''، اثری مهم و محققانه و یکی از جدیدترین پژوهش‌ها در زمینه [[تاریخ جرائد و مجلات ایران|تاریخ تحلیلی مطبوعات ایران]]. 

نویسنده این کتاب دکتر [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین]] پروین از اساتید ایرانی متخصص در روزنامه‌نگاری که در اروپا اختصاصاً به تحقیق در باب پیشینه نشریات [[ایران]] می‌پردازد. این اثر مشتمل بر چند مجلد خواهد بود که تاکنون دو جلد آن جزو انتشارات مرکز نشر دانشگاهی به طبع رسیده و مجلدات دیگر در دست ویرایش و یا تدوین است. مباحث مهم جلدهای منتشر شده را می‌توان به شرح زیر خلاصه نمود: جلد اول: تاریخچه روزنامه‌نویسی ایرانی از آغاز پیدایش این رشته تا پایان عصر ناصری. در آغاز [[کتاب]] از سابقه روزنامه‌نگاری در کشورهای اروپایی سخن رفته و سپس به شرح پیدایش روزنامه‌های [[فارسی]] زبان در شبه قاره هند توجه نموده است. در اینجا نخست به موضوع روزنامه‌نگاری [[فارسی]] در بنگال و سپس به کشور هند در میانه سال‌های 1253 تا 1293ق پرداخته است. در سال 1253ق به فرمان حکمران انگلیسی هند، استفاده از زبان [[فارسی]] در شبه قاره ممنوع شد لیکن به رغم این ممنوعیت روزنامه‌های فارسی همچنان در هند تا سال‌ها بعد انتشار یافتند. 

قسمت دوم جلد نخست به گزارش روزنامه‌نگاری در [[ایران]] و شروع آن از عصر محمدشاه و تشریح اوضاع اقتصادی و اجتماعی این دوران اختصاص یافته است. رونامه‌نگاری در عصر ناصرالدین شاه، تأسیس روزنامه [[وقایع اتفاقیه]]، سایر روزنامه‌های عصر ناصری، بررسی شخصیت محمدحسن خان [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]] وزیر انطباعات عصر ناصری و روزنامه‌هایی که منتشر کرده از دیگر مباحث این مجلد است. 

جلد دوم ادامه مجلد پیشین است و در موضوع «بحران [[آزادی]]» و حاوی مقدمه، بیست و چهار فصل و یک فصل پایانی است. از موضوعات مهم این جلد: زمینه‌ها و نظام مطبوعاتی دوره مظفری، تاریخچه روزنامه‌ها و مجله‌ها، تاریخچه روزنامه‌های برون مرزی، قوانین [[مطبوعات از آغاز تا مشروطه|مطبوعات]]، روزنامه‌های پایتخت و شهرستان‌ها، مطبوعات طنز و کاریکاتور، روزنامه‌های غیر [[فارسی]] [[ایران]] و [[چاپ و چاپخانه|چاپخانه‌]]<nowiki/>ها است و در آخر کتاب اولین قانون مطبوعات ایران به عنوان پیوست [[کتاب]] به طور کامل آورده شده است.

تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان با سبکی علمی و تبویب صحیح نگاشته شده و اثری مستند است و نویسنده منابع و مآخذ خود را به دقت تعیین کرده و در ذیل صفحات نشان داده است<ref>پروین، ناصرالدین. '''''تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان'''''. دو مجلد، تهران: مركز نشر دانشگاهی، 1379 </ref>.  

== نیز نگاه کنید به ==

* [[وقایع اتفاقیه]]
* [[اعتماد السلطنه|اعتمادالسلطنه]]
* [[کتاب]]
* [[تاریخ جرائد و مجلات ایران|تاریخ تحلیلی مطبوعات ایران]]
* [[آزادی]]
* [[چاپ و چاپخانه|چاپخانه‌]]

== مآخذ ==
<references />

== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده ==
سیدعلی آل داود
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]