نمایش مبدأ برای داستان‌ های عرفانی و صوفیانه

[[پرونده:Fun1201.jpg|بندانگشتی|کنیزک و پادشاه-قابل بازیابی از https://www.beytoote.com/images/stories/fun/fun1201.jpg]]
این داستان‌ها معمولاً برگرفته از پنداشت‌های عرفانی و [[صوفیه|صوفیانه]] است و از قرن ششم به بعد در ادب فارسی گسترش یافت. [[سنایی غزنوی|سنایی]] در حدیقه، [[عطار نیشابوری|عطار]] در [[منطق الطیر|منطق‌الطیر]] و [[مولوی، جلال الدین محمد|مولانا]] در [[مثنوی معنوی|مثنوی]] از این داستان‌ها بسیار استفاده کرده‌اند. 

این داستان‌ها اگرچه در ظاهر شبیه داستان‌های عشقی و یا عامیانه است، ولی در متون عرفانی معمولاً در ساخت تأویلی مطرح می‌شوند. مثلاً در [[مثنوی معنوی|مثنوی مولوی]] داستان کنیزک و پادشاه به ظاهر داستانی عشقی است، ولی هریک از شخصیت‌ها و عناصر موجود در داستان در نقش عنصری عرفانی و [[صوفیه|صوفیانه]] قرار دارند.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[داستان‌ های سمبلیک و فلسفی]]
* [[داستان‌ های عامیانه]]
* [[داستان‌ های واقع گرا]]
* [[داستان‌ های مقامه]]
* [[داستان‌ های تمثیلی]]

== منبع اصلی ==
تمیم داری، احمد (1379). کتاب ایران: تاریخ ادب فارسی: مکتب ها، دورها، سبک ها و انواع ادبی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].

== نویسنده مقاله ==
احمد تمیم داری
[[رده:ادبیات]]