نمایش مبدأ برای سازمان چریک های فدایی خلق ایران

[[پرونده:Fadayi.jpg|بندانگشتی|سازمان چریک های فدایی خلق ایران برگرفته از وبسایت هابیلیان قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.habilian.ir/fa/%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%86%D8%B1%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%84%D9%82.html]]
[[سازمان چریک های فدایی خلق ایران|'''چریک‌های فدایی خلق ایران'''، '''سازمان''']]، فعالان سیاسی معتقد به مارکسیسم و مبارزه مسلحانه. 

این سازمان در اواخر فروردین 1350ش از اتحاد دو گروه مارکسیستی،<ref>   اشرف، حمید. '''''جمع‌بندی سه ساله.''''' تهران: نگاه، 1357، ص 6-8.</ref> جزنی ـ ظریفی (گروه جنگل) و احمدزاده ـ پویان شکل گرفت. بیژن جزنی و حسن ضیاء ظریفی از اعضای سازمان جوانان [[حزب توده]]<ref>   بهروز، مازیار. '''''شورشیان آرمان‌خواه، ناکامی چپ در ایران'''''. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: ققنوس، 1380، ص 94، 95.</ref> و مسعود احمدزاده هروی و امیر پرویز پویان از فعالان سابق [[جبهه ملی]] بودند. آنها پس از [[قیام پانزده خرداد 1342|واقعه پانزده خرداد]]<ref>بهروز، مازیار. '''''شورشیان آرمان‌خواه، ناکامی چپ در ایران'''''. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: ققنوس، 1380 . ص 95-97. </ref> و سرکوب گروه‌های سیاسی و ایجاد فضای اختناق در دوره حکومت [[محمدرضا شاه پهلوی|محمدرضا پهلوی]]، و نیز تحت تأثیر تجربه‌های مبارزات چریکی در کوبا و الجزایر به این نتیجه رسیدند که تنها راه مقابله با [[سلسله پهلوی|حکومت پهلوی]] مبارزه مسلحانه است<ref>نجاتی، غلامرضا. '''''تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، از کودتا تا انقلاب'''.'' تهران: رسا، 1373، ج 1، ص 380-386. </ref>. 

گروه جزنی ـ ظریفی پیش از تشکیل رسمی سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران در 19 بهمن 1349ش در عملیاتی به سرپرستی علی‌اکبر صفایی فراهانی به پاسگاه ژاندارمری سیاهکل در استان گیلان حمله کردند، اما همگی دستگیر و یا کشته شدند. این افراد که به گروه جنگل معروف شدند آغازگر مبارزات مسلحانه سازمان چریک‌های فدایی محسوب می‌شوند. این سازمان در سال‌های 1349 تا 1354 عملیات مسلحانه متعددی را طراحی کرد<ref>اشرف.حمید. '''''جمع‌بندی سه ساله.''''' تهران: نگاه، 1357 . ص 95-101 و نجاتی. همان. ص387 – 389. </ref> از جمله ترور چند نظامی عالی رتبه ارتش و [[ساواک]]<sup>*</sup>، مانند ترور سرلشگر زین‌العابدین فرسیو، رییس دادگاه نظامی و محاکمات سیاسی و سرگرد علینقی نیک‌طبع شکنجه‌گر [[ساواک]]؛ دستبرد به چند بانک‌؛ بمب‌گذاری در چند سفارت‌خانه و دفاتر شرکت‌های خارجی و حمله به مراکز پلیس در [[تهران مصور|تهران]] و سایر شهرها<ref>   آبراهامیان، یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه محمدابراهیم فتاحی و احمد گل‌محمدی، تهران: نی، 1377، ص 602.  </ref><ref>بروجردی، مهرزاد. '''''روشنفکران ایرانی و غرب'''''. ترجمه جمشید شیرازی، تهران، فرزان روز، 1378، ص 64.</ref><ref>اشرف، حمید. '''''جمع‌بندی سه ساله.''''' تهران: نگاه، 1357، ص.26-31.</ref><ref>بهروز، مازیار. '''''شورشیان آرمان‌خواه، ناکامی چپ در ایران'''''. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: ققنوس، 1380، ص. 121 و 122.</ref>. 

چریک‌های فدایی خلق با از دست دادن بسیاری از اعضای با تجربه خود از جمله احمدزاده در این عملیات از 1354ش، تحت تأثیر افکار جزنی به بازنگری در عملکرد خود پرداختند و از آن پس برای فعالیت سیاسی به ویژه میان کارگران اهمیت بیشتری قائل شدند. سازمان دو نشریه ''19 بهمن'' و ''نبرد خلق'' را نیز مخفیانه منتشر می‌کرد<ref>  نجاتی.غلامرضا. '''''تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، از کودتا تا انقلاب'''.'' تهران: رسا، 1373، ج 1. ص 391. </ref>.

در مهر 1355ش گروهی از چریک‌های فدایی که از ادامه مبارزه مسلحانه کاملاً ناامید شده بودند، از سازمان جدا شدند و به رهبری تورج حیدری به [[حزب توده]] پیوستند و نشریه نوید را منتشر کردند. این نخستین انشعاب در سازمان‌های چریک‌های فدایی بود<ref>آبراهامیان. یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه محمدابراهیم فتاحی و احمد گل‌محمدی، تهران: نی، 1377 . ص 595. </ref>. 

با شکل‌گیری [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، سازمان چریک‌های فدایی دست به سازماندهی مجدد زد و اعضای آن در حمله به پادگان‌ها و مراکز پلیس به ویژه در روزهای 21 و 22 بهمن 1357ش در کنار مردم و سایر گروه‌ها شرکت داشتند. اما آن‌ها پس از پیروزی انقلاب، همه‌پرسی 12 فروردین 1358ش را تحریم کردند و به تدریج به سبب وجود دو گرایش خصمانه و مسالمت‌جویانه در برابر جمهوری اسلامی انشعاباتی در سازمان رخ داد که در پی آن گروهی از فداییان که در درگیری‌های [[ترکمن صحرا]] و [[استان کردستان|کردستان]] رو در روی جمهوری اسلامی قرار گرفتند، به گروه اقلیت معروف شدند و در مقابل، گروه اکثریت، جناح محافظه‌کار و طرفدار سازش و همکاری با جمهوری اسلامی بودند<ref>Abrahamian, Ervand. '''''RadicaL Islam, The Iranian Majahedin'''''. London I: B, Tauris Publishers, 1989, P. 171, 172. </ref>. از آن پس انشعابات دیگری نیز درون سازمان رخ داد، به طوری که در1360ش 4 گروه خود را به نام «سازمان فداییان‌» می‌خواندند<ref>  استمپل، جان. '''''درون انقلاب ایران.''''' ترجمه منوچهر شجاعی، تهران: رسا، 1377، ص 248ـ250. </ref>. در 1362ش سازمان از هم پاشید و اکثر فداییان دستگیر و یا کشته شدند و گروهی نیز به خارج از کشور گریختند<ref>   بهروز.  مازیار. '''''شورشیان آرمان‌خواه، ناکامی چپ در ایران'''''. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: ققنوس، 1380. ص 183ـ206. </ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[ساواک]]
* [[جبهه ملی]]
* [[حزب توده]]

== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،

== نویسنده مقاله ==
محمدمهدی موسی خان
[[رده:علوم سیاسی]]