نمایش مبدأ برای سبک شعر فارسی در دوره‌ مشروطه


این سبک حد واسط سبک [[شعر فارسی]] در دوره‌ی بازگشت و دوره‌ی معاصر است. شاعرانی چون اشرف‌الدین حسینی، [[عارف قزوینی]]، [[میرزاده عشقی|میرزاده‌ی عشقی]]، [[ادیب الممالک|ادیب‌الممالک فراهانی]] در این سبک شعر سروده‌اند. اهمیت این سبک در مفاهیم تازه‌ی اجتماعی مطابق با مسایل روز است. در سطح زبانی از زبان مردم عصر و زبان توده‌ها استفاده می‌کنند و لغات فاخر و کهن ادبی از دستگاه زبانی خارج می‌شوند. در سطح فکری به مسایل سیاسی و اجتماعی اهمیت می‌دهند و اندک‌اندک سبکی نو را در [[شعر فارسی]] مطرح می‌سازند که از نظر محتوا دگرگونی یافته ولی قالب ظاهری آن هنوز سنتی است. اما نمایندگان تمام و کمال شعر نو در دوره‌ی معاصر ظهور کردند.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[سبک‌های شعر فارسی]]
* [[سبک شعر فارسی در دوره‌ معاصر]]

== منبع اصلی ==
تمیم داری، احمد (1379). کتاب ایران: تاریخ ادب فارسی: مکتب ها، دورها، سبک ها و انواع ادبی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].

== نویسنده مقاله ==
احمد تمیم داری
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]