پرش به محتوا

خسرو و شیرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:8831a8.jpg|بندانگشتی|خسرو و شیرین برگرفته از وبسایت دیجی کتاب قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.djketab.com/book-khosrow-and-shirin]]
[[پرونده:8831a8.jpg|بندانگشتی|خسرو و شیرین برگرفته از وبسایت دیجی کتاب قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.djketab.com/book-khosrow-and-shirin]]
[[خسرو و شیرین|خسرو و شیرین‌]]، دومین‌ مثنوی [[نظامی گنجوی]]٭ (530 ـ 614ق/ 1141ـ 1217م)  پس‌ از مخزن‌الاسرار،٭ دربارة داستان‌ عشق‌‌ورزیهای [[خسرو پرویز|خسروپرویز]]، پادشاه ساسانی (حک 590 ـ 628م) و شیرین‌ و نیز قصه غم‌انگیز فرهاد، رقیب‌ [[خسرو پرویز|خسرو]] است<ref>آربری، آرتورجان‌. '''''ادبيات‌ كلاسيک فارسي'''''. ترجمه اسدالله آزاد، مشهد: آستان‌ قدس‌، 1371، ص144.</ref>.
[[خسرو و شیرین|خسرو و شیرین‌]]، دومین‌ مثنوی [[نظامی گنجوی]] (530 ـ 614ق/ 1141ـ 1217م)  پس‌ از [[مخزن الاسرار|مخزن‌الاسرار]]، درباره داستان‌ عشق‌‌ورزیهای [[خسرو پرویز|خسروپرویز]]، پادشاه [[ساسانیان|ساسانی]] (حک 590 ـ 628م) و شیرین‌ و نیز قصه غم‌انگیز فرهاد، رقیب‌ [[خسرو پرویز|خسرو]] است<ref>آربری، آرتورجان‌. '''''ادبيات‌ كلاسيک فارسی'''''. ترجمه اسدالله آزاد، مشهد: آستان‌ قدس‌، 1371، ص144.</ref>.


حكیم‌ [[نظامی گنجوی|نظامی]]، شاعر و داستان‌سرای نامدار در 576ق/ 1180م  این‌ مثنوی را در بحر هزج‌ مسدس‌ مقصور و محذوف‌ و پیرامون‌ 6500 بیت‌ سروده و گویا سپس‌ در آن‌ تجدید نظرهایی كرده است‌<ref>صفا، ذبيح‌الله. '''''تاريخ‌ادبيات‌ در ايران‌'''''. تهران‌: ابن‌ سينا، چ‌ 4، 1339، ج‌ 2، ص‌802.</ref>.  داستان‌ [[خسرو و شیرین|خسرو و شیرین‌]] به اواخر [[ساسانیان|عهد ساسانی]] تعلق‌ دارد و در [[کتاب|كتاب‌]]<nowiki/>هایی مانند المحاسن‌ و الاضداد جاحظ‌ ، غُرراخبارملوک الفرس‌ ثعالبی و [[شاهنامه فردوسی]] آمده است<ref>صفا،ذبيح‌الله. '''''تاريخ‌ادبيات‌ در ايران‌'''''. تهران‌: ابن‌ سينا، چ‌ 4، 1339، ج‌ 2، ص‌802. </ref>. برخی از شاعران‌ مشهور مانند امیرخسرو دهلوی، عرفی شیرازی، وحشی بافقی و هاتفی از اثر [[نظامی گنجوی|نظامی]] تقلید كردهاند<ref>آیتی ، ‌عبدالمحمد. '''''مقدمه بر داستان خسرو و شیرین نظامی'''''. تهران: جیبی ، چ1، 1353، ص31.</ref>.
حكیم‌ [[نظامی گنجوی|نظامی]]، شاعر و داستان‌سرای نامدار در 576ق/ 1180م  این‌ مثنوی را در بحر هزج‌ مسدس‌ مقصور و محذوف‌ و پیرامون‌ 6500 بیت‌ سروده و گویا سپس‌ در آن‌ تجدید نظرهایی كرده است‌<ref>صفا، ذبيح‌الله. '''''تاريخ‌ادبيات‌ در ايران‌'''''. تهران‌: ابن‌ سينا، چ‌ 4، 1339، ج‌ 2، ص‌802.</ref>.  داستان‌ [[خسرو و شیرین|خسرو و شیرین‌]] به اواخر [[ساسانیان|عهد ساسانی]] تعلق‌ دارد و در [[کتاب|كتاب‌]]<nowiki/>هایی مانند المحاسن‌ و الاضداد جاحظ‌ ، غُرراخبارملوک الفرس‌ ثعالبی و [[شاهنامه فردوسی]] آمده است<ref>صفا، ذبيح‌الله. '''''تاريخ‌ادبيات‌ در ايران‌'''''. تهران‌: ابن‌ سينا، 1339، ج‌ 2، ص‌802. </ref>. برخی از شاعران‌ مشهور مانند امیرخسرو دهلوی، عرفی شیرازی، [[وحشی بافقی]] و هاتفی از اثر [[نظامی گنجوی|نظامی]] تقلید كرده اند<ref>آیتی ، ‌عبدالمحمد. '''''مقدمه بر داستان خسرو و شیرین نظامی'''''. تهران: جیبی ، چ1، 1353، ص31.</ref>.


سبک [[نظامی گنجوی|نظامی]] در این‌ داستان‌ سبک و شیوه فردوسی و نه سنایی است‌<ref>براون‌، ادوارد. '''''تاریخ‌ ادبی ایران‌'''''. ترجمه علی پاشاصالح‌. تهران‌: امیركبیر، 1358، ج‌2، ص686.</ref>. در این‌ افسانه، قصه های عشق‌ [[خسرو پرویز|خسرو]] به شكر اسپهانی و فرهاد نسبت‌ به شیرین‌ اگرچه خیالی هستند، اما حقیقت‌ تلخی را بیان‌ میكنند<ref>ثروتیان‌، بهروز. '''''خسرو و شیرین‌'''''. تهران‌: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، چ1، 1383، ص10.</ref>. چندین‌ نسخه خطی از این‌ اثر در [[كتابخانه عمومی آیت‌الله مرعشی نجفی|كتابخانه]] های دانشگاه شیرانی و پنجاب‌ لاهور، گنج‌ بخش‌ اسلام‌آباد، [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران‌]، موزه بریتانیا و...نگهداری میشود<ref>رادفر، ابوالقاسم‌. '''''كتابشناسی نظامی'''''. تهران‌: مؤسسه مطالعات‌ و تحقیقات‌ فرهنگی (پژوهشگاه)،1371، ص‌ 88 ـ  90، 91، 95 و 96.</ref>.
سبک [[نظامی گنجوی|نظامی]] در این‌ داستان‌ سبک و شیوه [[فردوسی]] و نه [[سنایی غزنوی|سنایی]] است‌<ref>براون‌، ادوارد. '''''تاریخ‌ ادبی ایران‌'''''. ترجمه علی پاشاصالح‌. تهران‌: امیركبیر، 1358، ج‌2، ص686.</ref>. در این‌ افسانه، قصه های عشق‌ [[خسرو پرویز|خسرو]] به شكر اسپهانی و فرهاد نسبت‌ به شیرین‌ اگرچه خیالی هستند، اما حقیقت‌ تلخی را بیان‌ می كنند<ref>ثروتیان‌، بهروز. '''''خسرو و شیرین‌'''''. تهران‌: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، چ1، 1383، ص10.</ref>. چندین‌ نسخه خطی از این‌ اثر در [[كتابخانه عمومی آیت‌الله مرعشی نجفی|كتابخانه]] های دانشگاه شیرانی و پنجاب‌ لاهور، گنج‌ بخش‌ اسلام‌آباد، [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران‌]، موزه بریتانیا و...نگهداری می شود<ref>رادفر، ابوالقاسم‌. '''''كتابشناسی نظامی'''''. تهران‌: مؤسسه مطالعات‌ و تحقیقات‌ فرهنگی (پژوهشگاه)،1371، ص‌ 88 ـ  90، 91، 95 و 96.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۱: خط ۱۱:
* [[نظامی گنجوی]]
* [[نظامی گنجوی]]
* [[خسرو پرویز|خسروپرویز]]
* [[خسرو پرویز|خسروپرویز]]
* [[كتابخانه عمومی آیت‌الله مرعشی نجفی|كتابخانه]]
* [[وحشی بافقی]]
* [[کتاب|كتاب‌]]
مآخذ<references />
 
== '''مآخذ''' ==
 
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
خط ۲۱: خط ۱۸:
== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
[[index.php?title=رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[index.php?title=رده:ادبیات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۴۸

خسرو و شیرین برگرفته از وبسایت دیجی کتاب قابل بازیابی ازhttps://www.djketab.com/book-khosrow-and-shirin

خسرو و شیرین‌، دومین‌ مثنوی نظامی گنجوی (530 ـ 614ق/ 1141ـ 1217م)  پس‌ از مخزن‌الاسرار، درباره داستان‌ عشق‌‌ورزیهای خسروپرویز، پادشاه ساسانی (حک 590 ـ 628م) و شیرین‌ و نیز قصه غم‌انگیز فرهاد، رقیب‌ خسرو است[۱].

حكیم‌ نظامی، شاعر و داستان‌سرای نامدار در 576ق/ 1180م  این‌ مثنوی را در بحر هزج‌ مسدس‌ مقصور و محذوف‌ و پیرامون‌ 6500 بیت‌ سروده و گویا سپس‌ در آن‌ تجدید نظرهایی كرده است‌[۲].  داستان‌ خسرو و شیرین‌ به اواخر عهد ساسانی تعلق‌ دارد و در كتاب‌هایی مانند المحاسن‌ و الاضداد جاحظ‌ ، غُرراخبارملوک الفرس‌ ثعالبی و شاهنامه فردوسی آمده است[۳]. برخی از شاعران‌ مشهور مانند امیرخسرو دهلوی، عرفی شیرازی، وحشی بافقی و هاتفی از اثر نظامی تقلید كرده اند[۴].

سبک نظامی در این‌ داستان‌ سبک و شیوه فردوسی و نه سنایی است‌[۵]. در این‌ افسانه، قصه های عشق‌ خسرو به شكر اسپهانی و فرهاد نسبت‌ به شیرین‌ اگرچه خیالی هستند، اما حقیقت‌ تلخی را بیان‌ می كنند[۶]. چندین‌ نسخه خطی از این‌ اثر در كتابخانه های دانشگاه شیرانی و پنجاب‌ لاهور، گنج‌ بخش‌ اسلام‌آباد، دانشگاه تهران‌، موزه بریتانیا و...نگهداری می شود[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. آربری، آرتورجان‌. ادبيات‌ كلاسيک فارسی. ترجمه اسدالله آزاد، مشهد: آستان‌ قدس‌، 1371، ص144.
  2. صفا، ذبيح‌الله. تاريخ‌ادبيات‌ در ايران‌. تهران‌: ابن‌ سينا، چ‌ 4، 1339، ج‌ 2، ص‌802.
  3. صفا، ذبيح‌الله. تاريخ‌ادبيات‌ در ايران‌. تهران‌: ابن‌ سينا، 1339، ج‌ 2، ص‌802.
  4. آیتی ، ‌عبدالمحمد. مقدمه بر داستان خسرو و شیرین نظامی. تهران: جیبی ، چ1، 1353، ص31.
  5. براون‌، ادوارد. تاریخ‌ ادبی ایران‌. ترجمه علی پاشاصالح‌. تهران‌: امیركبیر، 1358، ج‌2، ص686.
  6. ثروتیان‌، بهروز. خسرو و شیرین‌. تهران‌: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، چ1، 1383، ص10.
  7. رادفر، ابوالقاسم‌. كتابشناسی نظامی. تهران‌: مؤسسه مطالعات‌ و تحقیقات‌ فرهنگی (پژوهشگاه)،1371، ص‌ 88 ـ  90، 91، 95 و 96.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر index.php?title=رده:ادبیات و زبان شناسی index.php?title=رده:ادبیات