مجتمع پتروشیمی شیراز: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «احداث این مجتمع از سال ۱۳۳۸ در مرودشت فارس آغاز شد و در سال ۱۳۴۲ نخستین بخش آن با ظرفیت تولیدی بالغ بر ۴۰ هزار تن آمونیوم، ۴۸ هزار تن اوره، ۴۵ هزار تن اسید انیتریک و ۴۰ هزار تن نیترات آمونیوم آغاز به کار کرد. این مجتمع در سالهای ۱۳۵۲...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
احداث این مجتمع از سال ۱۳۳۸ در مرودشت [[استان فارس|فارس]] آغاز شد و در سال ۱۳۴۲ نخستین بخش آن با ظرفیت تولیدی بالغ بر ۴۰ هزار تن آمونیوم، ۴۸ هزار تن اوره، ۴۵ هزار تن اسید انیتریک و ۴۰ هزار تن نیترات آمونیوم آغاز به کار کرد. این مجتمع در سالهای ۱۳۵۲ و ۱۳۵۵ طی دو مرحله توسعه یافت و از واحدهای جدید بهرهبرداری شد. ظرفیت طراحی شده آن ۳۶۰ هزار تن در سال است. طرح گسترش این مجتمع که قبل از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] آغاز شده بود در آغاز [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] متوقف شد و مجددا در سال ۱۳۵۹ توسط شرکت ملی صنایع پتروشیمی دنبال شد و به اجرا درآمد. | احداث این مجتمع از سال ۱۳۳۸ در مرودشت [[استان فارس|فارس]] آغاز شد و در سال ۱۳۴۲ نخستین بخش آن با ظرفیت تولیدی بالغ بر ۴۰ هزار تن آمونیوم، ۴۸ هزار تن اوره، ۴۵ هزار تن اسید انیتریک و ۴۰ هزار تن نیترات آمونیوم آغاز به کار کرد. این مجتمع در سالهای ۱۳۵۲ و ۱۳۵۵ طی دو مرحله توسعه یافت و از واحدهای جدید بهرهبرداری شد. ظرفیت طراحی شده آن ۳۶۰ هزار تن در سال است. طرح گسترش این مجتمع که قبل از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] آغاز شده بود در آغاز [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] متوقف شد و مجددا در سال ۱۳۵۹ توسط شرکت ملی [[صنایع پتروشیمی]] دنبال شد و به اجرا درآمد. | ||
در نتیجه این گسترش هماکنون ظرفیت تولیدی آن به ۷۷۶/۱ هزار تن در سال رسیده است و محصولات مختلفی از جمله کودهای شیمیایی، آمونیاک، اوره، اسید نیتریک، متانول، کربنات، اتری پلی و فسفات سدیم تولید میکند که در صنایع مختلفی مثل شیرینی سازی، شیشه و بلور سازی، رنگ و تینر سازی و صنایع نظامیکاربرد دارد. | در نتیجه این گسترش هماکنون ظرفیت تولیدی آن به ۷۷۶/۱ هزار تن در سال رسیده است و محصولات مختلفی از جمله کودهای شیمیایی، آمونیاک، اوره، اسید نیتریک، متانول، کربنات، اتری پلی و فسفات سدیم تولید میکند که در صنایع مختلفی مثل شیرینی سازی، شیشه و بلور سازی، رنگ و تینر سازی و صنایع نظامیکاربرد دارد. | ||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
* [[صنایع پتروشیمی]] | * [[صنایع پتروشیمی]] | ||
* مجتمع شیمیایی رازی | * [[مجتمع شیمیایی رازی]] | ||
* [[مجتمع شیمیایی خارک]] | |||
* [[مجتمع پتروشیمی آبادان]] | |||
منبع اصلی | == منبع اصلی == | ||
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]. | |||
نویسنده مقاله | == نویسنده مقاله == | ||
سیاوش مریدی | |||
[[رده:اقتصاد و نظام اقتصادی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۴
احداث این مجتمع از سال ۱۳۳۸ در مرودشت فارس آغاز شد و در سال ۱۳۴۲ نخستین بخش آن با ظرفیت تولیدی بالغ بر ۴۰ هزار تن آمونیوم، ۴۸ هزار تن اوره، ۴۵ هزار تن اسید انیتریک و ۴۰ هزار تن نیترات آمونیوم آغاز به کار کرد. این مجتمع در سالهای ۱۳۵۲ و ۱۳۵۵ طی دو مرحله توسعه یافت و از واحدهای جدید بهرهبرداری شد. ظرفیت طراحی شده آن ۳۶۰ هزار تن در سال است. طرح گسترش این مجتمع که قبل از انقلاب آغاز شده بود در آغاز انقلاب متوقف شد و مجددا در سال ۱۳۵۹ توسط شرکت ملی صنایع پتروشیمی دنبال شد و به اجرا درآمد.
در نتیجه این گسترش هماکنون ظرفیت تولیدی آن به ۷۷۶/۱ هزار تن در سال رسیده است و محصولات مختلفی از جمله کودهای شیمیایی، آمونیاک، اوره، اسید نیتریک، متانول، کربنات، اتری پلی و فسفات سدیم تولید میکند که در صنایع مختلفی مثل شیرینی سازی، شیشه و بلور سازی، رنگ و تینر سازی و صنایع نظامیکاربرد دارد.
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.
نویسنده مقاله
سیاوش مریدی