پرش به محتوا

احمد موسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''احمد موسي'''، نگارگر نوآور ايراني، فعال در نيمة نخست سده هشتم / سده چهاردهم هـ. از اولين نگارگران شناخته شده و صاحب سبك ايراني است.<sup>1</sup> او نقاشي را نزد پدرش آموخت و در دربار ابوسعيد ايلخاني (واپسين سلطان ايلخاني) مشغول كار شد.<sup>2</sup> او از تل...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''احمد موسي'''، نگارگر نوآور ايراني، فعال در نيمة نخست سده هشتم / سده چهاردهم هـ.  
[[پرونده:89.jpg|بندانگشتی|تصویر داستانی از کلیله و دمنه، کار احمد موسی، کتابخانۀ دانشکدۀ ادبیات استانبول، برگرفته از سایت دایره المعارف بزرگ اسلامی، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.cgie.org.ir/fa/article/228165/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C]]
احمد موسی، نگارگر نوآور ایرانی، فعال در نیمه نخست سده هشتم / سده چهاردهم هـ.جری.  


از اولين نگارگران شناخته شده و صاحب سبك ايراني است.<sup>1</sup> او نقاشي را نزد پدرش آموخت و در دربار ابوسعيد ايلخاني (واپسين سلطان ايلخاني) مشغول كار شد.<sup>2</sup> او از تلفيق شيوه‌هاي چيني و ساساني، به اصول زيبايي شناسي جديدي دست يافت و تحولي در نقاشي ايراني به وجود آورد.<sup>3</sup> از شاگردان او مي‌توان به محمد دولتيار و شمس‌الدين اشاره كرد.<sup>4</sup> سنت نگارگري او از طريق اين شاگردان به جنيد و خواجه عبدالحي (نگارگران برجستة سلطان احمد جلاير) رسيد.<sup>5</sup> تصاوير كتاب كليله و دمنه محفوظ در كتابخانة دانشگاه استانبول، معراج‌نامه محفوظ در موزة توپكاني سراي استانبول<sup>6</sup> و شش تصوير از مرقعي در كتابخانة «فاتح» به او منسوب است.<sup>8</sup>
از اولین نگارگران شناخته شده و صاحب سبک ایرانی است<ref>پاكباز، روئين (1378). '''''دايره المعارف هنر'''''. تهران: فرهنگ معاصر، ص 7.</ref>. او نقاشی را نزد پدرش آموخت و در دربار ابوسعید ایلخانی (واپسین سلطان ایلخانی) مشغول کار شد<ref>پاکباز، روئین (1379). '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون'''''. تهران: نارستان، ص 64.</ref>. او از تلفیق شیوه‌های چینی و [[ساسانیان|ساسانی]]، به اصول زیبایی شناسی جدیدی دست یافت و تحولی در نقاشی ایرانی به وجود آورد<ref>'''''دایره‌المعارف بزرگ اسلامی'''''. ص 88-94.</ref>.  


از شاگردان او می‌توان به محمد دولتیار و شمس‌الدین اشاره کرد<ref>کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). '''''احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی'''''. لندن: پرینت تودی، ص 60.</ref>. سنت نگارگری او از طریق این شاگردان به جنید و خواجه عبدالحی (نگارگران برجسته سلطان احمد جلایر) رسید<ref>پاکباز، روئین. '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون'''''. تهران: نارستان، ص 64.</ref>. تصاویر کتاب کلیله و دمنه محفوظ در کتابخانه دانشگاه استانبول، معراج‌نامه محفوظ در [[موزه|موزه توپکانی]] سرای استانبول<ref>'''''دایره‌المعارف بزرگ اسلامی'''''. ص 88-94.</ref> و شش تصویر از مرقعی در کتابخانه «فاتح» به او منسوب است<ref>کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). '''''احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی'''''. لندن: پرینت تودی، ص 60.</ref>.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1-     پاكباز، روئين. '''''دايرةالمعارف هنر'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1378، ص 7.
* [[ابوالحسن غفاری]]


2-     پاكباز، روئين. '''''نقاشي ايراني از ديرباز تا كنون'''''. تهران: نارستان، 1379، ص 64.
== مآخذ ==
<references />


3-     '''''دايرةالمعارف بزرگ اسلامي'''''. ص 88-94.
== منبع اصلی ==


4-     كريم‌زاده تبريزي، محمدعلي. '''''احوال و آثار نقاشان قديم و برخي از مشاهير نگارگر هند و عثماني'''''. لندن: پرينت تودي، 1369، ص 60.
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
5-     پاكباز، روئين. '''''نقاشي ايراني از ديرباز تا كنون'''''. همان، ص 64.
 
6-     '''''دايرةالمعارف بزرگ اسلامي'''''. ص 88-94.
 
7-     كريم‌زاده تبريزي، محمدعلي. '''''همان'''''. ص 60.


== نویسنده مقاله ==
علی بوذری
علی بوذری
[[رده:هنر]]
[[رده:نقاشی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۲

تصویر داستانی از کلیله و دمنه، کار احمد موسی، کتابخانۀ دانشکدۀ ادبیات استانبول، برگرفته از سایت دایره المعارف بزرگ اسلامی، قابل بازیابی ازhttps://www.cgie.org.ir/fa/article/228165/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C

احمد موسی، نگارگر نوآور ایرانی، فعال در نیمه نخست سده هشتم / سده چهاردهم هـ.جری.

از اولین نگارگران شناخته شده و صاحب سبک ایرانی است[۱]. او نقاشی را نزد پدرش آموخت و در دربار ابوسعید ایلخانی (واپسین سلطان ایلخانی) مشغول کار شد[۲]. او از تلفیق شیوه‌های چینی و ساسانی، به اصول زیبایی شناسی جدیدی دست یافت و تحولی در نقاشی ایرانی به وجود آورد[۳].

از شاگردان او می‌توان به محمد دولتیار و شمس‌الدین اشاره کرد[۴]. سنت نگارگری او از طریق این شاگردان به جنید و خواجه عبدالحی (نگارگران برجسته سلطان احمد جلایر) رسید[۵]. تصاویر کتاب کلیله و دمنه محفوظ در کتابخانه دانشگاه استانبول، معراج‌نامه محفوظ در موزه توپکانی سرای استانبول[۶] و شش تصویر از مرقعی در کتابخانه «فاتح» به او منسوب است[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. پاكباز، روئين (1378). دايره المعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 7.
  2. پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.
  3. دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.
  4. کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.
  5. پاکباز، روئین. نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.
  6. دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.
  7. کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بوذری