پرش به محتوا

مرقع گلشن: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:87989000000000.jpg|بندانگشتی|مرقع گلشن در کاخ گلستان، برگرفته از سایت تهران شناسی، قابل بازیابی از [https://tehranshenasi.com/1397/01/19/%D8%B2%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B3%D9%84%D8%B7%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86/%D9%85%D8%B1%D9%82%D8%B9-%DA%AF%D9%84%D8%B4%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D8%AE-%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C/ https://tehranshenasi.com/1397/01/19/]]]
مرقع گلشن، گنجینه مرقع نگاره‌ها و خوشنویسی‌های دربار گورکانی هند.
مرقع گلشن، گنجینه مرقع نگاره‌ها و خوشنویسی‌های دربار گورکانی هند.


همایون ـ پادشاه گورکانی ـ که برای مدتی مهمان شاه طهماسب صفوی در ایران بود، در هنگام بازگشت تنی چند از نگارگران ایرانی، از جمله: عبدالصمد، میر سید علی و ... را همراه خود به هند برد و ایشان در هند مکتب نقاشی گورکانی را پایه‌ریزی کردند. مرقع گلشن گنجینه‌ای از آثار این هنرمندان و شاگردان ایشان است. این مرقع که مشتمل بر 176 صفحه یا 88 ورق است، در واقع بازمانده دو مرقع گلشن و گلستان می‌باشد. متأسفانه برخی از صفحات این مرقعات، از جمله صفحات آغازین و انجامین مرقع گلشن، پراکنده شده ولی حدس غالب پژوهشگران آن است که تاریخ آغاز این کار، واپسین سال‌های پادشاهی جهانگیر (1014-1037ق) و پایان کار 1046ق در دوران شاه جهان است. با استناد به مقدمه مرقع گلستان به قلم محمدحسین زرین قلم جهانگیرشاهی، این مرقع در تاریخ 1019ق / 1610م به پایان رسیده است. گرچه نام مصوران و خوش‌نویسان این مجموعه معلوم نیست ولی می‌توان ردپای خوشنویسانی چون جعفر بایسنقری، اظهر تبریزی، میر علی هروی، سلطان علی مشهدی و نگارگرانی چون کمال‌الدین بهزاد، عبدالصمد، ابوالحسن نادرالزمان، منصور و ... را در این مجموعه مشاهده کرد. این مجموعه اکنون در کتابخانه [[کاخ گلستان]] محفوظ است<ref>سمسار، محمدحسن. کاخ گلستان. تهران: انتشارات زرین و سیمین، ص 281- 252.</ref>.   
همایون ـ پادشاه گورکانی ـ که برای مدتی مهمان شاه طهماسب صفوی در [[ایران]] بود، در هنگام بازگشت تنی چند از نگارگران ایرانی، از جمله: عبدالصمد، میر سید علی و ... را همراه خود به هند برد و ایشان در هند مکتب نقاشی گورکانی را پایه‌ریزی کردند. مرقع گلشن گنجینه‌ای از آثار این هنرمندان و شاگردان ایشان است.
 
این مرقع که مشتمل بر 176 صفحه یا 88 ورق است، در واقع بازمانده دو مرقع گلشن و گلستان می‌باشد. متأسفانه برخی از صفحات این مرقعات، از جمله صفحات آغازین و انجامین مرقع گلشن، پراکنده شده ولی حدس غالب پژوهشگران آن است که تاریخ آغاز این کار، واپسین سال‌های پادشاهی جهانگیر (1014-1037ق) و پایان کار 1046ق در دوران شاه جهان است. با استناد به مقدمه مرقع گلستان به قلم محمدحسین زرین قلم جهانگیرشاهی، این مرقع در تاریخ 1019ق / 1610م به پایان رسیده است.
 
گرچه نام مصوران و خوش‌نویسان این مجموعه معلوم نیست ولی می‌توان ردپای خوشنویسانی چون جعفر بایسنقری، اظهر تبریزی، میر علی هروی، سلطان علی مشهدی و نگارگرانی چون کمال‌الدین بهزاد، عبدالصمد، ابوالحسن نادرالزمان، منصور و ... را در این مجموعه مشاهده کرد. این مجموعه اکنون در کتابخانه [[کاخ گلستان]] محفوظ است<ref>سمسار، محمدحسن. '''''[[کاخ گلستان]]'''''. تهران: انتشارات زرین و سیمین، ص 281- 252.</ref>.   


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۷: خط ۱۲:
* [[کاخ گلستان]]
* [[کاخ گلستان]]


== کتابشناسی ==
== مآخذ ==
<references />
<references />


== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
علی بوذری
علی بوذری
[[رده:هنر]]
[[رده:نقاشی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۱

مرقع گلشن در کاخ گلستان، برگرفته از سایت تهران شناسی، قابل بازیابی از https://tehranshenasi.com/1397/01/19/

مرقع گلشن، گنجینه مرقع نگاره‌ها و خوشنویسی‌های دربار گورکانی هند.

همایون ـ پادشاه گورکانی ـ که برای مدتی مهمان شاه طهماسب صفوی در ایران بود، در هنگام بازگشت تنی چند از نگارگران ایرانی، از جمله: عبدالصمد، میر سید علی و ... را همراه خود به هند برد و ایشان در هند مکتب نقاشی گورکانی را پایه‌ریزی کردند. مرقع گلشن گنجینه‌ای از آثار این هنرمندان و شاگردان ایشان است.

این مرقع که مشتمل بر 176 صفحه یا 88 ورق است، در واقع بازمانده دو مرقع گلشن و گلستان می‌باشد. متأسفانه برخی از صفحات این مرقعات، از جمله صفحات آغازین و انجامین مرقع گلشن، پراکنده شده ولی حدس غالب پژوهشگران آن است که تاریخ آغاز این کار، واپسین سال‌های پادشاهی جهانگیر (1014-1037ق) و پایان کار 1046ق در دوران شاه جهان است. با استناد به مقدمه مرقع گلستان به قلم محمدحسین زرین قلم جهانگیرشاهی، این مرقع در تاریخ 1019ق / 1610م به پایان رسیده است.

گرچه نام مصوران و خوش‌نویسان این مجموعه معلوم نیست ولی می‌توان ردپای خوشنویسانی چون جعفر بایسنقری، اظهر تبریزی، میر علی هروی، سلطان علی مشهدی و نگارگرانی چون کمال‌الدین بهزاد، عبدالصمد، ابوالحسن نادرالزمان، منصور و ... را در این مجموعه مشاهده کرد. این مجموعه اکنون در کتابخانه کاخ گلستان محفوظ است[۱]

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. سمسار، محمدحسن. کاخ گلستان. تهران: انتشارات زرین و سیمین، ص 281- 252.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بوذری