پرش به محتوا

مکتب هرات: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''هرات، مکتب'''، نام سبک خاص هنری در نگارگری دوران تیموریان در شهر هرات.  
'''هرات، مکتب'''، نام سبک خاص هنری در نگارگری [[تیموریان|دوران تیموریان]] در شهر هرات.  


در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنه‌پردازی، طراحی و ترکیب‌بندی پیکرها، کاربست رنگ‌های پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند.  
در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنه‌پردازی، طراحی و ترکیب‌بندی پیکرها، کاربست رنگ‌های پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند.  


در نیمة نخست سدة نهم ق / پانزدهم ویژگی‌های دستاوردهای هنری نگارگران شیراز، بغداد، تبریز و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاه‌های درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد<ref>پاکباز، روئین(1378). '''''دایرةالمعارف هنر'''''. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.</ref>. بایسنقر، که خود کتاب‌شناس و خوشنویس برجسته‌ای بود<ref>کن بای، شیلا. '''''نقاشی ایران'''''. ترجمة مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، 1378، ص 61. </ref>، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتاب‌سازی خود گرد آورد<ref>رابینسن، ب. و. '''''هنر نگارگری ایران'''''. ترجمة یعقوب آژند، تهران: مولی، 1376، ص 22 </ref>.  
در نیمه نخست سده نهم ق / پانزدهم ویژگی‌های دستاوردهای هنری نگارگران [[شیراز]]، بغداد، [[تبریز]] و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاه‌های درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد<ref name=":0">پاکباز، روئین(1378). '''''دایرةالمعارف هنر'''''. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.</ref>. بایسنقر، که خود کتاب‌شناس و خوشنویس برجسته‌ای بود<ref>کن بای، شیلا (1378). '''''نقاشی ایران'''''. ترجمه مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، ص 61. </ref>، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتاب‌سازی خود گرد آورد<ref>رابینسن، ب. و.(1376). '''''هنر نگارگری ایران'''''. ترجمه یعقوب آژند، تهران: مولی، ص 22 </ref>.  


نگارگران دورة بایسنقر، در ادامة نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را می‌توان در نگاره‌های شاهنامة بایسنقری<sup>*</sup> دید<ref>پاکباز، روئین. '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز'''''. تهران: نارستان، 1379، ص 73.</ref>. رنگ‌گذاری و ترکیب‌بندی سنجیده، رنگ‌های درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگی‌های نگاره‌های این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاث‌الدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روح‌الله<sup>*</sup> میرک به کمال‌الدین بهزاد<sup>*</sup> رسید<ref>پاکباز، روئین. '''''دایرةالمعارف هنر'''''. همان، ص 644.</ref>.
نگارگران دوره بایسنقر، در ادامه نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را می‌توان در نگاره‌های [[شاهنامه بایسنقری]]<sup>*</sup> دید<ref>پاکباز، روئین(1379). '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز'''''. تهران: نارستان، ص 73.</ref>. رنگ‌گذاری و ترکیب‌بندی سنجیده، رنگ‌های درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگی‌های نگاره‌های این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاث‌الدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روح‌الله<sup>*</sup> میرک به کمال‌الدین بهزاد<sup>*</sup> رسید<ref name=":0" />.


نیز نگاه کنید به
== نیز نگاه کنید به ==


== کتابشناسی   ==
* [[مکتب اصفهان]]
 
* [[مکتب شیراز]]
 
* [[مکتب تبریز]]
 
== مآخذ   ==
<references />
 
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
== نویسنده مقاله ==
علی بوذری
علی بوذری
[[رده:هنر]]
[[رده:نقاشی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۴

هرات، مکتب، نام سبک خاص هنری در نگارگری دوران تیموریان در شهر هرات.

در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنه‌پردازی، طراحی و ترکیب‌بندی پیکرها، کاربست رنگ‌های پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند.

در نیمه نخست سده نهم ق / پانزدهم ویژگی‌های دستاوردهای هنری نگارگران شیراز، بغداد، تبریز و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاه‌های درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد[۱]. بایسنقر، که خود کتاب‌شناس و خوشنویس برجسته‌ای بود[۲]، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتاب‌سازی خود گرد آورد[۳].

نگارگران دوره بایسنقر، در ادامه نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را می‌توان در نگاره‌های شاهنامه بایسنقری* دید[۴]. رنگ‌گذاری و ترکیب‌بندی سنجیده، رنگ‌های درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگی‌های نگاره‌های این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاث‌الدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روح‌الله* میرک به کمال‌الدین بهزاد* رسید[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ پاکباز، روئین(1378). دایرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.
  2. کن بای، شیلا (1378). نقاشی ایران. ترجمه مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، ص 61.
  3. رابینسن، ب. و.(1376). هنر نگارگری ایران. ترجمه یعقوب آژند، تهران: مولی، ص 22
  4. پاکباز، روئین(1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 73.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بوذری