ورقه و گلشاه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
'''ورقه و گلشاه.''' نسخه مصور. | '''ورقه و گلشاه.''' نسخه مصور. | ||
قدیمیترین نسخه مصور از یک متن فارسی، مصور شده در دوره سلجوقی<ref name=":0">پاكباز، روئین(1379). نقاشی ایران از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص56.</ref>. | قدیمیترین نسخه مصور از یک متن فارسی، مصور شده در [[سلجوقیان|دوره سلجوقی]]<ref name=":0">پاكباز، روئین(1379). '''''نقاشی ایران از دیرباز تا امروز.''''' تهران: نارستان، ص56.</ref>. | ||
مثنوی این کتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول غزنوی (378-421ق/ ) است که به بیان عشق میان ورقه و گلشاه میپردازد<ref>لیكیان شیروانی، ا. س(1350). ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و | مثنوی این کتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول [[غزنویان|غزنوی]] (378-421ق/ ) است که به بیان عشق میان ورقه و گلشاه میپردازد<ref>لیكیان شیروانی، ا. س(1350). '''''ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی،''''' پیام یونسكو، شماره 27، ص27- 29.</ref>. | ||
این نسخه دارای 71 نگاره افقی کوچک است، که صحنههای مختلف داستان را به ترتیبی خاص مینمایانند<ref name=":0" />. | این نسخه دارای 71 نگاره افقی کوچک است، که صحنههای مختلف داستان را به ترتیبی خاص مینمایانند<ref name=":0" />. | ||
تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده که احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بودهاست<ref name=":1" />. در این تصاویر، آدمها و جانوران و گیاهان با خطوط شکلساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شدهاند<ref name=":1">شریفزاده، سیدعبدالمجید(1375). تاریخنگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، ص76.</ref> و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچکهای تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینههای این دوران است<ref name=":0" />. این نسخه اکنون در کتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است<ref name=":0" />. | تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده که احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بودهاست<ref name=":1" />. در این تصاویر، آدمها و جانوران و گیاهان با خطوط شکلساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شدهاند<ref name=":1">شریفزاده، سیدعبدالمجید(1375). '''''تاریخنگارگری در ایران'''''. تهران: حوزه هنری، ص76.</ref> و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچکهای تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینههای این دوران است<ref name=":0" />. این نسخه اکنون در کتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است<ref name=":0" />. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== | * [[هزار و یک شب]] | ||
* [[هفت اورنگ]] | |||
* [[سلجوقیان]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
علی بوذری | علی بوذری | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:نقاشی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۶

ورقه و گلشاه. نسخه مصور.
قدیمیترین نسخه مصور از یک متن فارسی، مصور شده در دوره سلجوقی[۱].
مثنوی این کتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول غزنوی (378-421ق/ ) است که به بیان عشق میان ورقه و گلشاه میپردازد[۲].
این نسخه دارای 71 نگاره افقی کوچک است، که صحنههای مختلف داستان را به ترتیبی خاص مینمایانند[۱].
تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده که احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بودهاست[۳]. در این تصاویر، آدمها و جانوران و گیاهان با خطوط شکلساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شدهاند[۳] و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچکهای تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینههای این دوران است[۱]. این نسخه اکنون در کتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ پاكباز، روئین(1379). نقاشی ایران از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص56.
- ↑ لیكیان شیروانی، ا. س(1350). ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی، پیام یونسكو، شماره 27، ص27- 29.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ شریفزاده، سیدعبدالمجید(1375). تاریخنگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، ص76.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بوذری