پرش به محتوا

ورقه و گلشاه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:
'''ورقه و گلشاه.''' نسخه مصور.
'''ورقه و گلشاه.''' نسخه مصور.


قدیمی‌ترین نسخه مصور از یک متن فارسی، مصور شده در دوره سلجوقی<ref name=":0">پاكباز، روئین(1379). نقاشی ایران از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص56.</ref>.
قدیمی‌ترین نسخه مصور از یک متن فارسی، مصور شده در [[سلجوقیان|دوره سلجوقی]]<ref name=":0">پاكباز، روئین(1379). '''''نقاشی ایران از دیرباز تا امروز.''''' تهران: نارستان، ص56.</ref>.


مثنوی این کتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول غزنوی (378-421ق/ ) است که به بیان عشق میان ورقه و گلشاه می‌پردازد<ref>لیكیان شیروانی، ا. س(1350). ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی پیام یونسكو، شماره 27، ص27- 29.</ref>.
مثنوی این کتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول [[غزنویان|غزنوی]] (378-421ق/ ) است که به بیان عشق میان ورقه و گلشاه می‌پردازد<ref>لیكیان شیروانی، ا. س(1350). '''''ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی،''''' پیام یونسكو، شماره 27، ص27- 29.</ref>.


این نسخه دارای 71 ‌نگاره افقی کوچک است، که صحنه‌های مختلف داستان را به ترتیبی خاص می‌نمایانند<ref name=":0" />.
این نسخه دارای 71 ‌نگاره افقی کوچک است، که صحنه‌های مختلف داستان را به ترتیبی خاص می‌نمایانند<ref name=":0" />.


تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده که احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بوده‌است<ref name=":1" />. در این تصاویر، آدم‌ها و جانوران و گیاهان با خطوط شکل‌ساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شده‌اند<ref name=":1">شریف‌زاده، سیدعبدالمجید(1375). تاریخ‌نگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، ص76.</ref> و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچک‌های تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینه‌های این دوران است<ref name=":0" />. این نسخه اکنون در کتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است<ref name=":0" />.
تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده که احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بوده‌است<ref name=":1" />. در این تصاویر، آدم‌ها و جانوران و گیاهان با خطوط شکل‌ساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شده‌اند<ref name=":1">شریف‌زاده، سیدعبدالمجید(1375). '''''تاریخ‌نگارگری در ایران'''''. تهران: حوزه هنری، ص76.</ref> و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچک‌های تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینه‌های این دوران است<ref name=":0" />. این نسخه اکنون در کتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است<ref name=":0" />.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


== کتابشناسی ==
* [[هزار و یک شب]]
* [[هفت اورنگ]]
* [[سلجوقیان]]
 
== مآخذ ==
<references />
<references />


== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
علی بوذری
علی بوذری
[[رده:هنر]]
[[رده:نقاشی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۶

منظومه عاشقانه و پرسوز و گداز «ورقه و گلشاه» اثر عیوِقی، برگرفته از خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران(ایرنا)، قابل بازیابی از https://www.irna.ir/news/82609145/

ورقه و گلشاه. نسخه مصور.

قدیمی‌ترین نسخه مصور از یک متن فارسی، مصور شده در دوره سلجوقی[۱].

مثنوی این کتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول غزنوی (378-421ق/ ) است که به بیان عشق میان ورقه و گلشاه می‌پردازد[۲].

این نسخه دارای 71 ‌نگاره افقی کوچک است، که صحنه‌های مختلف داستان را به ترتیبی خاص می‌نمایانند[۱].

تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده که احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بوده‌است[۳]. در این تصاویر، آدم‌ها و جانوران و گیاهان با خطوط شکل‌ساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شده‌اند[۳] و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچک‌های تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینه‌های این دوران است[۱]. این نسخه اکنون در کتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ پاكباز، روئین(1379). نقاشی ایران از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص56.
  2. لیكیان شیروانی، ا. س(1350). ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی، پیام یونسكو، شماره 27، ص27- 29.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ شریف‌زاده، سیدعبدالمجید(1375). تاریخ‌نگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، ص76.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بوذری