مجمع روحانیون مبارز: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
'''[[مجمع روحانیون مبارز]]'''، تشكل سیاسی روحانیان. | '''[[مجمع روحانیون مبارز]]'''، تشكل سیاسی روحانیان. | ||
سابقه تأسیس آن به 1366ش و پیش از برگزاری انتخابات سومین دوره مجلس شورای اسلامی برمیگردد. این تشكل در فروردین 1367ش پس از كسب موافقت [[امام خمینی]] رسماً اعلام موجودیت كرد<ref> مُرتجی، حجت. '''''جناحهای سیاسی در ایران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 16 و 18. </ref>. این مجمع از انشعاب در جامعه روحانیت مبارز<sup>*</sup> پدید آمد و سبب آن بروز اختلاف نظر در باب شرایط، معیارها و چگونگی معرفی كاندیداهای نمایندگی مجلس بود<ref>تهران: نقش و نگار، 1377.</ref>. مجمع از 1370ش به دنبال رد صلاحیت گسترده كاندیداهای مجمع در انتخابات مجلس چهارم، فعالیت خود را به مدت 5 سال متوقف كرد<ref> نوذری، عزتالله. '''''تاریخ احزاب سیاسی در ایران'''''. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 305-306.</ref>. سپس در مهر 1374ش چند ماه قبل از برگزاری انتخابات مجلس پنجم، فعالیتش را از سر گرفت و در مجالس پنجم و ششم نمایندگانی را وارد مجلس كرد<ref> ظریفینیا، حمیدرضا. '''''كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 78-58'''''. تهران: آزادی اندیشه، 1378، ص 71. </ref>. از آغاز شكلگیری مجمع مهدی كروبی دبیر مجمع بوده است و محمد موسوی خوئینیها، اسدالله بیات، محمدحسن رحیمیان، امام جمارانی، علیاكبر محتشمی، رسول منتجبنیا، سید هادی خامنهای از جمله اعضای شورای مركزی آنند. عبدالواحد موسوی لاری وزیر كشور كابینه سید محمد خاتمی نیز از اعضای مجمع روحانیون مبارز است<ref>مُرتجی. حجت. '''''جناحهای سیاسی در ایران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377. ص 20؛ ظریفینیا. تهران: آزادی اندیشه، 1378.</ref>. پس از برگزاری انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری در 27 خرداد و سوم تیر، مهدی كروبی از دبیری مجمع استعفا كرد. | سابقه تأسیس آن به 1366ش و پیش از برگزاری انتخابات سومین دوره [https://www.parliran.ir/ مجلس شورای اسلامی] برمیگردد. این تشكل در فروردین 1367ش پس از كسب موافقت [[امام خمینی]] رسماً اعلام موجودیت كرد<ref> مُرتجی، حجت. '''''جناحهای سیاسی در ایران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 16 و 18. </ref>. این مجمع از انشعاب در جامعه روحانیت مبارز<sup>*</sup> پدید آمد و سبب آن بروز اختلاف نظر در باب شرایط، معیارها و چگونگی معرفی كاندیداهای نمایندگی مجلس بود<ref>تهران: نقش و نگار، 1377.</ref>. مجمع از 1370ش به دنبال رد صلاحیت گسترده كاندیداهای مجمع در انتخابات مجلس چهارم، فعالیت خود را به مدت 5 سال متوقف كرد<ref> نوذری، عزتالله. '''''تاریخ احزاب سیاسی در ایران'''''. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 305-306.</ref>. | ||
سپس در مهر 1374ش چند ماه قبل از برگزاری انتخابات مجلس پنجم، فعالیتش را از سر گرفت و در مجالس پنجم و ششم نمایندگانی را وارد مجلس كرد<ref> ظریفینیا، حمیدرضا. '''''كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 78-58'''''. تهران: آزادی اندیشه، 1378، ص 71. </ref>. از آغاز شكلگیری مجمع مهدی كروبی دبیر مجمع بوده است و محمد موسوی خوئینیها، اسدالله بیات، محمدحسن رحیمیان، امام جمارانی، علیاكبر محتشمی، رسول منتجبنیا، سید هادی خامنهای از جمله اعضای شورای مركزی آنند. عبدالواحد موسوی لاری وزیر كشور كابینه سید محمد خاتمی نیز از اعضای مجمع روحانیون مبارز است<ref>مُرتجی. حجت. '''''جناحهای سیاسی در ایران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377. ص 20؛ ظریفینیا. تهران: آزادی اندیشه، 1378.</ref>. پس از برگزاری انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری در 27 خرداد و سوم تیر، مهدی كروبی از دبیری مجمع استعفا كرد. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[امام خمینی]] | * [[امام خمینی]] | ||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۷: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
جعفر گلشن | جعفر گلشن | ||
[[رده:علوم سیاسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۴
مجمع روحانیون مبارز، تشكل سیاسی روحانیان.
سابقه تأسیس آن به 1366ش و پیش از برگزاری انتخابات سومین دوره مجلس شورای اسلامی برمیگردد. این تشكل در فروردین 1367ش پس از كسب موافقت امام خمینی رسماً اعلام موجودیت كرد[۱]. این مجمع از انشعاب در جامعه روحانیت مبارز* پدید آمد و سبب آن بروز اختلاف نظر در باب شرایط، معیارها و چگونگی معرفی كاندیداهای نمایندگی مجلس بود[۲]. مجمع از 1370ش به دنبال رد صلاحیت گسترده كاندیداهای مجمع در انتخابات مجلس چهارم، فعالیت خود را به مدت 5 سال متوقف كرد[۳].
سپس در مهر 1374ش چند ماه قبل از برگزاری انتخابات مجلس پنجم، فعالیتش را از سر گرفت و در مجالس پنجم و ششم نمایندگانی را وارد مجلس كرد[۴]. از آغاز شكلگیری مجمع مهدی كروبی دبیر مجمع بوده است و محمد موسوی خوئینیها، اسدالله بیات، محمدحسن رحیمیان، امام جمارانی، علیاكبر محتشمی، رسول منتجبنیا، سید هادی خامنهای از جمله اعضای شورای مركزی آنند. عبدالواحد موسوی لاری وزیر كشور كابینه سید محمد خاتمی نیز از اعضای مجمع روحانیون مبارز است[۵]. پس از برگزاری انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری در 27 خرداد و سوم تیر، مهدی كروبی از دبیری مجمع استعفا كرد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ مُرتجی، حجت. جناحهای سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 16 و 18.
- ↑ تهران: نقش و نگار، 1377.
- ↑ نوذری، عزتالله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 305-306.
- ↑ ظریفینیا، حمیدرضا. كالبدشكافی جناحهای سیاسی ایران 78-58. تهران: آزادی اندیشه، 1378، ص 71.
- ↑ مُرتجی. حجت. جناحهای سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377. ص 20؛ ظریفینیا. تهران: آزادی اندیشه، 1378.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
جعفر گلشن