احباط: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[احباط|اِحباط]]'''، در لغت به معنی باطل کردن است. در اصطلاح دانش کلام اِحباط در برابر تکفیر قرار دارد. | '''[[احباط|اِحباط]]'''، در لغت به معنی باطل کردن است. در اصطلاح دانش کلام اِحباط در برابر تکفیر قرار دارد. | ||
احباط، از میان رفتن ثواب در اثر گناه و تکفیر<sup>*</sup> از میان رفتن گناه در پرتو ثواب است. به نظر تمام متکلّمان کفر و شرک، سبب اِحباط است، امّا در باب سایر گناهان دیدگاهها مختلف است: خوارج هر گناه<ref name=":0"> جرجانی، میر سید شریف. '''''شرح المواقف فی علم الکلام'''''. مصر: ناشر محمد افندی، 1325ق / 1907م، ص 8/309-310.</ref> و معتزله گناهان کبیره را عامل اِحباط میدانند<ref name=":0" /><ref>همدانی، عبدالجبار. '''''شرح الاصول الخمسه'''''. تحقیق عبدالکریم عثمان، مصر: مکتبه الاستقلال الکبری، 1384ق / 1965م، ص 624-625.</ref>. متکلّمان امامیه<ref> شیخ طوسی. '''''تمهید الاصول فی علم الکلام'''''. به کوشش دکتر عبدالمحسن مشکاه الدینی، تهران: دانشگاه تهران، 1362، ص 98-99.</ref><ref>فاضل مقداد. '''''ارشادالطالبین الی نهج المسترشدین'''''. تحقیق سید مهدی رجایی، قم: مکتبهایتالله المرعشی النجفی، 1405ق، ص 421-422.</ref> و اشاعره<ref name=":0" /><ref>جوینی، '''''الارشاد الی قواطع الادله فی اصول الاعتقاد'''''. تصحیح محمدیوسف موسی و دیگران، مصر: 1950م/1369ق، ص 386-387.</ref> (به جز جوینی که تکفیر را تأیید میکند) اِحباط و تکفیر را مردود میشمارند. مستند طرفداران نظریه ا«حباط و تکفیرایاتی از قبیل: بقره/217 و 264؛ مائده/5 و 53؛ اعراف/147؛ هود/114 و... و دلیل مخالفان این نظریهها هم | احباط، از میان رفتن ثواب در اثر گناه و تکفیر<sup>*</sup> از میان رفتن گناه در پرتو ثواب است. به نظر تمام متکلّمان کفر و شرک، سبب اِحباط است، امّا در باب سایر گناهان دیدگاهها مختلف است: خوارج هر گناه<ref name=":0"> جرجانی، میر سید شریف. '''''شرح المواقف فی علم الکلام'''''. مصر: ناشر محمد افندی، 1325ق / 1907م، ص 8/309-310.</ref> و معتزله گناهان کبیره را عامل اِحباط میدانند<ref name=":0" /><ref>همدانی، عبدالجبار. '''''شرح الاصول الخمسه'''''. تحقیق عبدالکریم عثمان، مصر: مکتبه الاستقلال الکبری، 1384ق / 1965م، ص 624-625.</ref>. متکلّمان امامیه<ref> شیخ طوسی. '''''تمهید الاصول فی علم الکلام'''''. به کوشش دکتر عبدالمحسن مشکاه الدینی، تهران: دانشگاه تهران، 1362، ص 98-99.</ref><ref>فاضل مقداد. '''''ارشادالطالبین الی نهج المسترشدین'''''. تحقیق سید مهدی رجایی، قم: مکتبهایتالله المرعشی النجفی، 1405ق، ص 421-422.</ref> و اشاعره<ref name=":0" /><ref>جوینی، '''''الارشاد الی قواطع الادله فی اصول الاعتقاد'''''. تصحیح محمدیوسف موسی و دیگران، مصر: 1950م/1369ق، ص 386-387.</ref> (به جز جوینی که تکفیر را تأیید میکند) اِحباط و تکفیر را مردود میشمارند. مستند طرفداران نظریه ا«حباط و تکفیرایاتی از قبیل: بقره/217 و 264؛ مائده/5 و 53؛ اعراف/147؛ هود/114 و... و دلیل مخالفان این نظریهها هم آیاتی است از قبیلِ:ال عمران/25 و 57؛ نساء/77 و 124؛ زلزله/7 و 8 و... | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۵: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۷
اِحباط، در لغت به معنی باطل کردن است. در اصطلاح دانش کلام اِحباط در برابر تکفیر قرار دارد.
احباط، از میان رفتن ثواب در اثر گناه و تکفیر* از میان رفتن گناه در پرتو ثواب است. به نظر تمام متکلّمان کفر و شرک، سبب اِحباط است، امّا در باب سایر گناهان دیدگاهها مختلف است: خوارج هر گناه[۱] و معتزله گناهان کبیره را عامل اِحباط میدانند[۱][۲]. متکلّمان امامیه[۳][۴] و اشاعره[۱][۵] (به جز جوینی که تکفیر را تأیید میکند) اِحباط و تکفیر را مردود میشمارند. مستند طرفداران نظریه ا«حباط و تکفیرایاتی از قبیل: بقره/217 و 264؛ مائده/5 و 53؛ اعراف/147؛ هود/114 و... و دلیل مخالفان این نظریهها هم آیاتی است از قبیلِ:ال عمران/25 و 57؛ نساء/77 و 124؛ زلزله/7 و 8 و...
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ جرجانی، میر سید شریف. شرح المواقف فی علم الکلام. مصر: ناشر محمد افندی، 1325ق / 1907م، ص 8/309-310.
- ↑ همدانی، عبدالجبار. شرح الاصول الخمسه. تحقیق عبدالکریم عثمان، مصر: مکتبه الاستقلال الکبری، 1384ق / 1965م، ص 624-625.
- ↑ شیخ طوسی. تمهید الاصول فی علم الکلام. به کوشش دکتر عبدالمحسن مشکاه الدینی، تهران: دانشگاه تهران، 1362، ص 98-99.
- ↑ فاضل مقداد. ارشادالطالبین الی نهج المسترشدین. تحقیق سید مهدی رجایی، قم: مکتبهایتالله المرعشی النجفی، 1405ق، ص 421-422.
- ↑ جوینی، الارشاد الی قواطع الادله فی اصول الاعتقاد. تصحیح محمدیوسف موسی و دیگران، مصر: 1950م/1369ق، ص 386-387.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه