احباط: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''اِحباط'''، در لغت به معني باطل كردن است. در اصطلاح دانش كلام اِحباط در برابر تكفير قرار دارد. احباط، از ميان رفتن ثواب در اثر گناه و تكفير<sup>*</sup> از ميان رفتن گناه در پرتو ثواب است. به نظر تمام متكلّمان كفر و شرك، سبب اِحباط است، امّا در باب ساي...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''اِحباط'''، در لغت به | '''[[احباط|اِحباط]]'''، در لغت به معنی باطل کردن است. در اصطلاح دانش کلام اِحباط در برابر تکفیر قرار دارد. | ||
احباط، از | احباط، از میان رفتن ثواب در اثر گناه و تکفیر<sup>*</sup> از میان رفتن گناه در پرتو ثواب است. به نظر تمام متکلّمان کفر و شرک، سبب اِحباط است، امّا در باب سایر گناهان دیدگاهها مختلف است: خوارج هر گناه<ref name=":0"> جرجانی، میر سید شریف. '''''شرح المواقف فی علم الکلام'''''. مصر: ناشر محمد افندی، 1325ق / 1907م، ص 8/309-310.</ref> و معتزله گناهان کبیره را عامل اِحباط میدانند<ref name=":0" /><ref>همدانی، عبدالجبار. '''''شرح الاصول الخمسه'''''. تحقیق عبدالکریم عثمان، مصر: مکتبه الاستقلال الکبری، 1384ق / 1965م، ص 624-625.</ref>. متکلّمان امامیه<ref> شیخ طوسی. '''''تمهید الاصول فی علم الکلام'''''. به کوشش دکتر عبدالمحسن مشکاه الدینی، تهران: دانشگاه تهران، 1362، ص 98-99.</ref><ref>فاضل مقداد. '''''ارشادالطالبین الی نهج المسترشدین'''''. تحقیق سید مهدی رجایی، قم: مکتبهایتالله المرعشی النجفی، 1405ق، ص 421-422.</ref> و اشاعره<ref name=":0" /><ref>جوینی، '''''الارشاد الی قواطع الادله فی اصول الاعتقاد'''''. تصحیح محمدیوسف موسی و دیگران، مصر: 1950م/1369ق، ص 386-387.</ref> (به جز جوینی که تکفیر را تأیید میکند) اِحباط و تکفیر را مردود میشمارند. مستند طرفداران نظریه ا«حباط و تکفیرایاتی از قبیل: بقره/217 و 264؛ مائده/5 و 53؛ اعراف/147؛ هود/114 و... و دلیل مخالفان این نظریهها هم آیاتی است از قبیلِ:ال عمران/25 و 57؛ نساء/77 و 124؛ زلزله/7 و 8 و... | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[اسلام]]<br /> | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۷
اِحباط، در لغت به معنی باطل کردن است. در اصطلاح دانش کلام اِحباط در برابر تکفیر قرار دارد.
احباط، از میان رفتن ثواب در اثر گناه و تکفیر* از میان رفتن گناه در پرتو ثواب است. به نظر تمام متکلّمان کفر و شرک، سبب اِحباط است، امّا در باب سایر گناهان دیدگاهها مختلف است: خوارج هر گناه[۱] و معتزله گناهان کبیره را عامل اِحباط میدانند[۱][۲]. متکلّمان امامیه[۳][۴] و اشاعره[۱][۵] (به جز جوینی که تکفیر را تأیید میکند) اِحباط و تکفیر را مردود میشمارند. مستند طرفداران نظریه ا«حباط و تکفیرایاتی از قبیل: بقره/217 و 264؛ مائده/5 و 53؛ اعراف/147؛ هود/114 و... و دلیل مخالفان این نظریهها هم آیاتی است از قبیلِ:ال عمران/25 و 57؛ نساء/77 و 124؛ زلزله/7 و 8 و...
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ جرجانی، میر سید شریف. شرح المواقف فی علم الکلام. مصر: ناشر محمد افندی، 1325ق / 1907م، ص 8/309-310.
- ↑ همدانی، عبدالجبار. شرح الاصول الخمسه. تحقیق عبدالکریم عثمان، مصر: مکتبه الاستقلال الکبری، 1384ق / 1965م، ص 624-625.
- ↑ شیخ طوسی. تمهید الاصول فی علم الکلام. به کوشش دکتر عبدالمحسن مشکاه الدینی، تهران: دانشگاه تهران، 1362، ص 98-99.
- ↑ فاضل مقداد. ارشادالطالبین الی نهج المسترشدین. تحقیق سید مهدی رجایی، قم: مکتبهایتالله المرعشی النجفی، 1405ق، ص 421-422.
- ↑ جوینی، الارشاد الی قواطع الادله فی اصول الاعتقاد. تصحیح محمدیوسف موسی و دیگران، مصر: 1950م/1369ق، ص 386-387.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه