پرش به محتوا

آخرت: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''آخرت'''، در لغت به معني هميشه و بازپسين و مؤنث واژة آخر و صفتي است كه جانشين موصوف شده و در اصل «نشأة آخرت» يا «دار آخرت» بوده است. (← قصص 28/83). در اصطلاح دانش كلام، به معني «آن سراي»، «آن جهان» و نيز به معني «رستاخيز»<sup>(1)</sup> يا مطلق معاد، اعم از...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''آخرت'''، در لغت به معني هميشه و بازپسين و مؤنث واژة آخر و صفتي است كه جانشين موصوف شده و در اصل «نشأة آخرت» يا «دار آخرت» بوده است. (← قصص 28/83). در اصطلاح دانش كلام، به معني «آن سراي»، «آن جهان» و نيز به معني «رستاخيز»<sup>(1)</sup> يا مطلق معاد، اعم از معاد روحاني و جسماني و كلية رويدادهايي است كه در رستاخيز رخ مي‌دهد.<sup>(2)</sup> به نظر متكلمان، آخرت را از آن رو آخرت خوانده‌اند كه جهاني است پس از اين جهان ]← معاد[
'''[[آخرت]]'''، در لغت به معنی همیشه و بازپسین و مؤنث واژه آخر و صفتی است كه جانشین موصوف شده و در اصل «نشأه آخرت» یا «دار آخرت» بوده است. (← قصص 28/83). در اصطلاح دانش كلام، به معنی «آن سرای»، «آن جهان» و نیز به معنی «رستاخیز»<ref>تهانوی، محمدعلی. '''''كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم'''''. تحقیق د. علی دحروج و دیگران، بیروت: مكتبه لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/71.</ref> یا مطلق معاد، اعم از معاد روحانی و جسمانی و كلیه رویدادهایی است كه در رستاخیز رخ می‌دهد<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. تصحیح حاجی میرزا ابوالحسن شعرانی، تهران: كتابفروشی اسلامیه، بی تا، ص 1/67.</ref>. به نظر متكلمان، آخرت را از آن رو آخرت خوانده‌اند كه جهانی است پس از این جهان [← معاد].


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[اسلام]]
* [[برزخ]]


# تهانوي، محمدعلي. '''''كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم'''''. تحقيق د. علي دحروج و ديگران، بيروت: مكتبة لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/71.
== مآخذ ==
# رازي، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. تصحيح حاجي ميرزا ابوالحسن شعراني، تهران: كتابفروشي اسلاميه، بي تا، ص 1/67.  
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
اصغر دادبه
اصغر دادبه
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۰

آخرت، در لغت به معنی همیشه و بازپسین و مؤنث واژه آخر و صفتی است كه جانشین موصوف شده و در اصل «نشأه آخرت» یا «دار آخرت» بوده است. (← قصص 28/83). در اصطلاح دانش كلام، به معنی «آن سرای»، «آن جهان» و نیز به معنی «رستاخیز»[۱] یا مطلق معاد، اعم از معاد روحانی و جسمانی و كلیه رویدادهایی است كه در رستاخیز رخ می‌دهد[۲]. به نظر متكلمان، آخرت را از آن رو آخرت خوانده‌اند كه جهانی است پس از این جهان [← معاد].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. تهانوی، محمدعلی. كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم. تحقیق د. علی دحروج و دیگران، بیروت: مكتبه لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/71.
  2. رازی، ابوالفتوح. روح (= روض) الجنان و روح الجنان. تصحیح حاجی میرزا ابوالحسن شعرانی، تهران: كتابفروشی اسلامیه، بی تا، ص 1/67.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اصغر دادبه