پرش به محتوا

جامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''جامي،''' اهل سنت و حنفي مذهب بود.<sup>1</sup> وي از سال‌هاي آغاز تحصيلش در سمرقند به تصوف گراييد. در اين دوره با تعليمات نقشبنديه<sup>2</sup> آشنا شد و پس از بازگشت به هرات، سعدالدين كاشغري را به عنوان مرشد خويش برگزيد، و پس از مرگ كاشغري، جامي با خواجه...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:Jami-1.jpg|بندانگشتی|جامی بر گرفته از وبسایت نشاط اوران قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.eneshat.com/iranian/famous/jami-celebrities]]
'''جامي،''' اهل سنت و حنفي مذهب بود.<sup>1</sup> وي از سال‌هاي آغاز تحصيلش در سمرقند به تصوف گراييد. در اين دوره با تعليمات نقشبنديه<sup>2</sup> آشنا شد و پس از بازگشت به هرات، سعدالدين كاشغري را به عنوان مرشد خويش برگزيد، و پس از مرگ كاشغري، جامي با خواجه عبيدالله احرار، آشنايي و قرابت يافت<sup>3</sup> كه بعدها از نظر فكري هم بسيار از او تأثير پذيرفت.<sup>4</sup> مجموعه آثار جامي نشان مي‌دهد كه وي روش سلوك در طريقت نقشبنديه را پيوسته تأييد و تبليغ مي‌كرده، و رساله‌اي هم دربارة سلسله انتساب نقشبنديه نوشته است.<sup>5</sup> جامي به عنوان يكي از بزرگ‌ترين شارحان تصوف به ويژه تصوف ابن‌عربي، آثار بسياري در زمينة معرفي و شرح موضوعات تصوف از خود به جاي گذاشته است. مي‌توان گفت زيربناي عقايد صوفيانة جامي، عقيدة وحدت وجود ابن‌عربي است. با اين تفاوت كه جامي وحدت وجود را با شريعت منطبق مي‌نمايد و اصولاً ميان اين دو منافاتي نمي‌بيند. و شرط لازم براي درك سخنان پيامبر را در اين دو قاعده دنبال مي‌كند: ''طهارت ظاهر،'' يعني رعايت موازين شرعي و پرهيز از خلاف آن؛ ''طهارت باطن،'' كه عبارت است از قطع توجه از ماسوي‌الله.<sup>6</sup>  
'''[[جامی]]،''' اهل سنت و حنفی مذهب بود<ref>صفا، ذبیح‌الله. '''''تاریخ''''' '''''ادبیات''''' '''''در''''' '''''ایران'''''. تهران: 1363ش، 4/354.</ref>. وی از سال‌های اغاز تحصیلش در سمرقند به [[تصوف]] گرایید. در این دوره با تعلیمات نقشبندیه آشنا شد و پس از بازگشت به هرات، سعدالدین کاشغری را به عنوان [[مرشد]] خویش برگزید، و پس از مرگ کاشغری، جامی با خواجه عبیدالله احرار، آشنایی و قرابت یافت<ref>نجیب‌مایل هروی، جامی. تهران: 1377ش، 222.</ref> که بعدها از نظر فکری هم بسیار از او تأثیر پذیرفت<ref>جامی. '''''نفحات''''' '''''الانس'''''. مقدمه محمود عابدی، تهران: 1370، 9-10.</ref>.


مجموعه آثار جامی نشان می‌دهد که وی روش سلوک در طریقت نقشبندیه را پیوسته تأیید و تبلیغ می‌کرده، و رساله‌ای هم درباره سلسله انتساب نقشبندیه نوشته است.<ref>هروی. '''''همان'''''. 230- 231.</ref>


'''مآخذ:'''
جامی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شارحان [[تصوف]] به ویژه [[تصوف]] ابن‌عربی، اثار بسیاری در زمینه معرفی و شرح موضوعات [[تصوف]] از خود به جای گذاشته است. می‌توان گفت زیربنای عقاید [[صوفیه|صوفیانه]] جامی، عقیده وحدت وجود ابن‌عربی است. با این تفاوت که جامی وحدت وجود را با شریعت منطبق می‌نماید و اصولاً میان این دو منافاتی نمی‌بیند. و شرط لازم برای درک سخنان پیامبر را در این دو قاعده دنبال می‌کند: ''طهارت ظاهر،'' یعنی رعایت موازین شرعی و پرهیز از خلاف ان؛ ''طهارت باطن،'' که عبارت است از قطع توجه از ماسوی‌الله<ref>  جامی. '''''مثنوی سلامان و ابسال'''''. چاپ زهرا مهاجری، تهران: 1376، مقدمه /22.</ref>.


1.    صفا، ذبيح‌الله. '''''تاريخ''''' '''''ادبيات''''' '''''در''''' '''''ايران'''''. تهران: 1363ش، 4/354.
== نیز نگاه کنید به ==


2.    ← نقشبنديه
* [[تصوف]]
* [[مرشد]]<br />


3.    نجيب‌مايل هروي، جامي. تهران: 1377ش، 222.
== مآخذ ==
<references />


4.    جامي. '''''نفحات''''' '''''الانس'''''. مقدمه محمود عابدي، تهران: 1370، 9-10.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


5.    هروي. '''''همان'''''. 230- 231.
== نویسنده مقاله ==
 
امیر حسین ساکت اف
6.    جامي. '''''مثنوي سلامان و ابسال'''''. چاپ زهرا مهاجري، تهران: 1376، مقدمه /22.
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]
 
توجه: اين مقاله از منظري عرفاني تأليف شده است. بديهي است مقاله‌اي كه اهل ادب در باب جامي نوشته‌اند بايد با اين مقاله تلفيق شود.
 
امیر حسین ساکت

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۹

جامی بر گرفته از وبسایت نشاط اوران قابل بازیابی ازhttps://www.eneshat.com/iranian/famous/jami-celebrities

جامی، اهل سنت و حنفی مذهب بود[۱]. وی از سال‌های اغاز تحصیلش در سمرقند به تصوف گرایید. در این دوره با تعلیمات نقشبندیه آشنا شد و پس از بازگشت به هرات، سعدالدین کاشغری را به عنوان مرشد خویش برگزید، و پس از مرگ کاشغری، جامی با خواجه عبیدالله احرار، آشنایی و قرابت یافت[۲] که بعدها از نظر فکری هم بسیار از او تأثیر پذیرفت[۳].

مجموعه آثار جامی نشان می‌دهد که وی روش سلوک در طریقت نقشبندیه را پیوسته تأیید و تبلیغ می‌کرده، و رساله‌ای هم درباره سلسله انتساب نقشبندیه نوشته است.[۴]

جامی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شارحان تصوف به ویژه تصوف ابن‌عربی، اثار بسیاری در زمینه معرفی و شرح موضوعات تصوف از خود به جای گذاشته است. می‌توان گفت زیربنای عقاید صوفیانه جامی، عقیده وحدت وجود ابن‌عربی است. با این تفاوت که جامی وحدت وجود را با شریعت منطبق می‌نماید و اصولاً میان این دو منافاتی نمی‌بیند. و شرط لازم برای درک سخنان پیامبر را در این دو قاعده دنبال می‌کند: طهارت ظاهر، یعنی رعایت موازین شرعی و پرهیز از خلاف ان؛ طهارت باطن، که عبارت است از قطع توجه از ماسوی‌الله[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: 1363ش، 4/354.
  2. نجیب‌مایل هروی، جامی. تهران: 1377ش، 222.
  3. جامی. نفحات الانس. مقدمه محمود عابدی، تهران: 1370، 9-10.
  4. هروی. همان. 230- 231.
  5.   جامی. مثنوی سلامان و ابسال. چاپ زهرا مهاجری، تهران: 1376، مقدمه /22.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امیر حسین ساکت اف