پرش به محتوا

قرب: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''قرب،''' در لغت به معنی نزدیکی است و در اصطلاح تصوف آن است که سالک نزدیکی خدا را به دل مشاهده کند و بکوشد تا به حق تقرب جوید. مراقبه، مقدمة قرب است و چون سالک به مراقبه رسيد، قرب حق را احساس می‌کند<sup>1</sup> که خود فرمود: «وَ نَحْنُ اَقْرَبُ اِلَیْهِ...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''قرب،''' در لغت به معنی نزدیکی است و در اصطلاح تصوف آن است که سالک نزدیکی خدا را به دل مشاهده کند و بکوشد تا به حق تقرب جوید. مراقبه، مقدمة قرب است و چون سالک به مراقبه رسيد، قرب حق را احساس می‌کند<sup>1</sup> که خود فرمود: «وَ نَحْنُ اَقْرَبُ اِلَیْهِ مِن حَبْلِ الْوَریدِ» و ما از رگ گردن به او (انسان) نزدیک‌تریم.<sup>2</sup>  
'''[[قرب]]،''' در لغت به معنی نزدیکی است و در اصطلاح [[تصوف]] ان است که سالک نزدیکی خدا را به دل مشاهده کند و بکوشد تا به [[حق]] تقرب جوید. [[مراقبه]]، مقدمه قرب است و چون سالک به [[مراقبه]] رسيد، قرب [[حق]] را احساس می‌کند<ref>سراج نیشابوری. '''''اللّمع فی التصوف'''''. به کوشش نیکلسن، لیدن: 1914م، ص56.</ref> که خود فرمود: «وَ نَحْنُ اَقْرَبُ اِلَیْهِ مِن حَبْلِ الْوَریدِ» و ما از رگ گردن به او (انسان) نزدیک‌تریم<ref>سوره ق/ 50/16.</ref>.


قرب شامل سه مرحله است:
قرب شامل سه مرحله است:


الف) '''مرحلة ابتدایی:''' قربِ متقرّبان: قرب کسانی است که می‌کوشند تا با انواع طاعات خود را به حق نزدیک سازند.
# '''مرحله ابتدایی،''' قربِ متقرّبان: قرب کسانی است که می‌کوشند تا با انواع طاعات خود را به [[حق]] نزدیک سازند.
# '''مرحله متوسط،''' قربِ متحققان: قرب کسانی است که به هر چه می‌نگرند خدا را بدان نزدیک می‌بینند.
# '''مرحله نهایی،''' قربِ منتهیان: قرب کسانی است که چنان از خود بیخود گشته و به [[حق]] متوجه‌اند که قرب خود را هم نمی‌بینند<ref>سراج نیشابوری. ص57.</ref>.


ب) '''مرحلة متوسط:''' قربِ متحققان: قرب کسانی است که به هر چه می‌نگرند خدا را بدان نزدیک می‌بینند.
== نیز نگاه کنید به ==


ج) '''مرحلة نهایی:''' قربِ منتهیان: قرب کسانی است که چنان از خود بیخود گشته و به حق متوجه‌اند که قرب خود را هم نمی‌بینند.<sup>3</sup>
* [[تصوف]]
 
* [[مراقبه]]<br />
 
'''مآخذ:'''
 
1.    سراج نیشابوری. '''''اللّمع فی التصوف'''''. به کوشش نیکلسن، لیدن: 1914م، ص56.
 
2.    سوره ق/ 50/16.
 
3.    سراج نیشابوری. ص57.


== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
اصغر دادبه
اصغر دادبه
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۱

قرب، در لغت به معنی نزدیکی است و در اصطلاح تصوف ان است که سالک نزدیکی خدا را به دل مشاهده کند و بکوشد تا به حق تقرب جوید. مراقبه، مقدمه قرب است و چون سالک به مراقبه رسيد، قرب حق را احساس می‌کند[۱] که خود فرمود: «وَ نَحْنُ اَقْرَبُ اِلَیْهِ مِن حَبْلِ الْوَریدِ» و ما از رگ گردن به او (انسان) نزدیک‌تریم[۲].

قرب شامل سه مرحله است:

  1. مرحله ابتدایی، قربِ متقرّبان: قرب کسانی است که می‌کوشند تا با انواع طاعات خود را به حق نزدیک سازند.
  2. مرحله متوسط، قربِ متحققان: قرب کسانی است که به هر چه می‌نگرند خدا را بدان نزدیک می‌بینند.
  3. مرحله نهایی، قربِ منتهیان: قرب کسانی است که چنان از خود بیخود گشته و به حق متوجه‌اند که قرب خود را هم نمی‌بینند[۳].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. سراج نیشابوری. اللّمع فی التصوف. به کوشش نیکلسن، لیدن: 1914م، ص56.
  2. سوره ق/ 50/16.
  3. سراج نیشابوری. ص57.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اصغر دادبه