پرش به محتوا

ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:1936884x300.jpg|بندانگشتی|ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی برگرفته از وبسایت مرجع آموزشی رسانه های اجتماعی (ویژه دانشجویان, علاقمندان و فعالان فناوری اطلاعات) قابل بازیابی از<nowiki/>https://darvishzade.sellfile.ir/prod-1936884-%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB%8C+%D9%88+%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%A8+%D9%86%D9%81%D8%B3+%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86.html]]
[[پرونده:1936884x300.jpg|بندانگشتی|ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی برگرفته از وبسایت مرجع آموزشی رسانه های اجتماعی (ویژه دانشجویان, علاقمندان و فعالان فناوری اطلاعات) قابل بازیابی از<nowiki/>https://darvishzade.sellfile.ir/prod-1936884-%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB%8C+%D9%88+%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%A8+%D9%86%D9%81%D8%B3+%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86.html]]
'''كندی،''' [[ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی|ابویوسف یعقوب بن اسحاق]]، د. میان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فیلسوف العرب. خاندان او از امیران عرب بودند كه مقیم بصره شدند و كندی به بغداد رفت و در ان‌جا بالید و در فلسفه و علوم رایج عصر استاد و نام‌اور شد<ref>قفطی، جمال‌الدین علی. '''''اخبار''''' '''''العلما''''' '''''باخبار''''' '''''الحكما'''''. مصر: 1326ق، 240- 241.</ref>. كندی نزد مأمون و معتصم، كه در زمان ایشان عقل‌گرائی معتزله رواجی داشت، تقرّب یافت و معلم احمد پسر معتصم گردید. اما در دوران متوكل ظاهراً گرفتار بی‌مهری خلیفه شد<ref>الاهوانی، احمدفواد. «'''''الكندی'''''». ترجمه رضا ناظمی، در تاریخ فلسفه در اسلام، به كوشش م.م. شریف، تهران: 1362، 1/594.</ref>. كتاب‌های بسیاری در علوم مختلف مانند فلسفه و طب و نجوم و ریاضیات و غیره به كندی نسبت داده شده است و صورتی كه ابن ندیم از ان‌ها ارائه كرده چندین صفحه بزرگ را در برمی‌گیرد<ref>ابن‌ندیم. '''''الفهرست'''''. به كوشش رضا تجدد، تهران: 1350، 315- 320.</ref>. برخی از این اثار به لاتینی ترجمه شده‌اند. پس از ان‌كه اثار فلسفی كندی در دوره معاصر كشف شد و به چاپ رسید، سبك نگارش او در فلسفه به لحاظ استحكام و قوت بیان مورد انتقاد محققان قرار گرفت و برخی كوشیدند با استناد بر این‌كه نثر فلسفی عربی هنوز در اغاز راه بوده ان را توجیه كنند<ref>سیف، انطوان. '''''الكندی'''''. بیروت: 1985م، 36- 41 و بعد.</ref>. مورخان علم و فلسفه كلاسیك اسلامی نیز انتقادهائی بر او وارد كرده بودند چنان‌كه اثار او را، با وجود اقرار به علمش، فاقد اسلوب نگارش تحلیلی و منطقی توصیف كرده‌اند<ref>قفطی. '''''همان'''''. 241؛ قاصی‌صاعد اندلسی. '''''التعریف''''' '''''بطبقات''''' '''''الامم'''''. به كوشش غلامرضا جمشیدنژاد اول، تهران: 1376، ص221.</ref>. اثار فلسفی كندی با نام ''رسائل الكندی الفلسفیه''، به كوشش محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، 1369ق/ 1950م، و برخی نیز به وسیله دیگران به چاپ رسیده است.
'''کندی،''' [[ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی|ابویوسف یعقوب بن اسحاق]]، د. میان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فیلسوف العرب. خاندان او از امیران عرب بودند که مقیم بصره شدند و کندی به بغداد رفت و در آن‌جا بالید و در فلسفه و علوم رایج عصر استاد و نام‌آور شد<ref>قفطی، جمال‌الدین علی. '''''اخبار''''' '''''العلما''''' '''''باخبار''''' '''''الحكما'''''. مصر: 1326ق، ص. 240- 241.</ref>. کندی نزد مأمون و معتصم، که در زمان ایشان عقل‌گرائی معتزله رواجی داشت، تقرّب یافت و معلم احمد پسر معتصم گردید. اما در دوران متوکل ظاهراً گرفتار بی‌مهری خلیفه شد<ref>الاهوانی، احمدفواد. «'''''الكندی'''''». ترجمه رضا ناظمی، در تاریخ فلسفه در اسلام، به كوشش م.م. شریف، تهران: 1362، 1/594.</ref>.  


اهمیت كندی در فلسفه اسلامی در این است كه برای نخستین بار به تفكر نسبتاً جامعی درباره مسائل فلسفه دست زد و در كنار ان به علوم نیز پرداخت و این، صرف نظر از محتوای اندیشه او، چونان سنتی در فلسفه اسلامی دنبال شد. در زمان كندی اثار بسیاری به صورت پراكنده و تک نگاری به وسیله مترجمان از یونانی و سریانی به عربی درامده بود. حتی خود او را نیز از جمله مترجمان و ویراستاران ترجمه‌ها شمرده‌اند. تفكر فلسفی نیز به طور غیرمتمركز و موردی نزد برخی از معتزله و اندیشمندان مستقل اغاز شده بود كه تنها منقولاتی از انان باقی مانده است. كندی در چنین زمنیه‌ای دست به نگارش اندیشه‌های فلسفی خود زد و در ان‌ها نه تنها به فلسفه رسیده از یونان پرداخت بلكه خود نیز چیزهائی بر ان افزود و پس از او بود كه فلسفه از نوعی رسمیت و رواج در نزد متفكران مسلمان برخوردار شد تا به اوج‌های خود در اندیشه فارابی و ابن‌سینا و دیگران دست یافت. از اثار مهم او ''رساله فی العقل'' است كه نخستین اثر در عالم اسلام در این موضوع به شمار می‌رود.
کتاب‌های بسیاری در علوم مختلف مانند فلسفه و طب و نجوم و ریاضیات و غیره به کندی نسبت داده شده است و صورتی که ابن ندیم از آن‌ها ارائه کرده چندین صفحه بزرگ را در برمی‌گیرد<ref>ابن‌ندیم. '''''الفهرست'''''. به كوشش رضا تجدد، تهران: 1350، 315- 320.</ref>. برخی از این آثار به لاتینی ترجمه شده‌اند. پس از آن‌که آثار فلسفی کندی در دوره معاصر کشف شد و به چاپ رسید، سبک نگارش او در فلسفه به لحاظ استحکام و قوت بیان مورد انتقاد محققان قرار گرفت و برخی کوشیدند با استناد بر این‌که نثر فلسفی عربی هنوز در اغاز راه بوده آن را توجیه کنند<ref>سیف، انطوان. '''''الكندی'''''. بیروت: 1985م، 36- 41 و بعد.</ref>.
 
مورخان علم و فلسفه کلاسیک اسلامی نیز انتقادهائی بر او وارد کرده بودند چنان‌که آثار او را، با وجود اقرار به علمش، فاقد اسلوب نگارش تحلیلی و منطقی توصیف کرده‌اند<ref>قفطی، جمال‌الدین علی. '''''اخبار''''' '''''العلما''''' '''''باخبار''''' '''''الحكما'''''. مصر: 1326ق، ص. 241.</ref><ref>قاصی‌صاعد اندلسی. '''''التعریف''''' '''''بطبقات''''' '''''الامم'''''. به كوشش غلامرضا جمشیدنژاد اول، تهران: 1376، ص221.</ref>. آثار فلسفی کندی با نام ''رسائل الکندی الفلسفیه''، به کوشش محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، 1369ق/ 1950م، و برخی نیز به وسیله دیگران به چاپ رسیده است.
 
اهمیت کندی در فلسفه اسلامی در این است که برای نخستین بار به تفکر نسبتاً جامعی درباره مسائل فلسفه دست زد و در کنار آن به علوم نیز پرداخت و این، صرف نظر از محتوای اندیشه او، چونان سنتی در فلسفه اسلامی دنبال شد. در زمان کندی آثار بسیاری به صورت پراکنده و تک نگاری به وسیله مترجمان از یونانی و سریانی به عربی درآمده بود. حتی خود او را نیز از جمله مترجمان و ویراستاران ترجمه‌ها شمرده‌اند. تفکر فلسفی نیز به طور غیرمتمرکز و موردی نزد برخی از معتزله و اندیشمندان مستقل آغاز شده بود که تنها منقولاتی از آنان باقی مانده است.  
 
کندی در چنین زمینه‌ای دست به نگارش اندیشه‌های فلسفی خود زد و در آن‌ها نه تنها به فلسفه رسیده از یونان پرداخت بلکه خود نیز چیزهائی بر ان افزود و پس از او بود که فلسفه از نوعی رسمیت و رواج در نزد متفکران مسلمان برخوردار شد تا به اوج‌های خود در اندیشه [[ابو نصر محمد فارابی|فارابی]] و [[ابن سینا، پزشک|ابن‌سینا]] و دیگران دست یافت. از آثار مهم او ''رساله فی العقل'' است که نخستین اثر در عالم [[اسلام]] در این موضوع به شمار می‌رود.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


 
* [[اسلام]]
== ماخذ ==
* [[ابو نصر محمد فارابی]]
* [[ابن سینا، پزشک]]
== مآخذ ==
<references />
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
منوچهر پزشک
منوچهر پزشک
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۵

ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی برگرفته از وبسایت مرجع آموزشی رسانه های اجتماعی (ویژه دانشجویان, علاقمندان و فعالان فناوری اطلاعات) قابل بازیابی ازhttps://darvishzade.sellfile.ir/prod-1936884-%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB%8C+%D9%88+%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%A8+%D9%86%D9%81%D8%B3+%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86.html

کندی، ابویوسف یعقوب بن اسحاق، د. میان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فیلسوف العرب. خاندان او از امیران عرب بودند که مقیم بصره شدند و کندی به بغداد رفت و در آن‌جا بالید و در فلسفه و علوم رایج عصر استاد و نام‌آور شد[۱]. کندی نزد مأمون و معتصم، که در زمان ایشان عقل‌گرائی معتزله رواجی داشت، تقرّب یافت و معلم احمد پسر معتصم گردید. اما در دوران متوکل ظاهراً گرفتار بی‌مهری خلیفه شد[۲].

کتاب‌های بسیاری در علوم مختلف مانند فلسفه و طب و نجوم و ریاضیات و غیره به کندی نسبت داده شده است و صورتی که ابن ندیم از آن‌ها ارائه کرده چندین صفحه بزرگ را در برمی‌گیرد[۳]. برخی از این آثار به لاتینی ترجمه شده‌اند. پس از آن‌که آثار فلسفی کندی در دوره معاصر کشف شد و به چاپ رسید، سبک نگارش او در فلسفه به لحاظ استحکام و قوت بیان مورد انتقاد محققان قرار گرفت و برخی کوشیدند با استناد بر این‌که نثر فلسفی عربی هنوز در اغاز راه بوده آن را توجیه کنند[۴].

مورخان علم و فلسفه کلاسیک اسلامی نیز انتقادهائی بر او وارد کرده بودند چنان‌که آثار او را، با وجود اقرار به علمش، فاقد اسلوب نگارش تحلیلی و منطقی توصیف کرده‌اند[۵][۶]. آثار فلسفی کندی با نام رسائل الکندی الفلسفیه، به کوشش محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، 1369ق/ 1950م، و برخی نیز به وسیله دیگران به چاپ رسیده است.

اهمیت کندی در فلسفه اسلامی در این است که برای نخستین بار به تفکر نسبتاً جامعی درباره مسائل فلسفه دست زد و در کنار آن به علوم نیز پرداخت و این، صرف نظر از محتوای اندیشه او، چونان سنتی در فلسفه اسلامی دنبال شد. در زمان کندی آثار بسیاری به صورت پراکنده و تک نگاری به وسیله مترجمان از یونانی و سریانی به عربی درآمده بود. حتی خود او را نیز از جمله مترجمان و ویراستاران ترجمه‌ها شمرده‌اند. تفکر فلسفی نیز به طور غیرمتمرکز و موردی نزد برخی از معتزله و اندیشمندان مستقل آغاز شده بود که تنها منقولاتی از آنان باقی مانده است.

کندی در چنین زمینه‌ای دست به نگارش اندیشه‌های فلسفی خود زد و در آن‌ها نه تنها به فلسفه رسیده از یونان پرداخت بلکه خود نیز چیزهائی بر ان افزود و پس از او بود که فلسفه از نوعی رسمیت و رواج در نزد متفکران مسلمان برخوردار شد تا به اوج‌های خود در اندیشه فارابی و ابن‌سینا و دیگران دست یافت. از آثار مهم او رساله فی العقل است که نخستین اثر در عالم اسلام در این موضوع به شمار می‌رود.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ↑ قفطی، جمال‌الدین علی. اخبار العلما باخبار الحكما. مصر: 1326ق، ص. 240- 241.
  2. ↑ الاهوانی، احمدفواد. «الكندی». ترجمه رضا ناظمی، در تاریخ فلسفه در اسلام، به كوشش م.م. شریف، تهران: 1362، 1/594.
  3. ↑ ابن‌ندیم. الفهرست. به كوشش رضا تجدد، تهران: 1350، 315- 320.
  4. ↑ سیف، انطوان. الكندی. بیروت: 1985م، 36- 41 و بعد.
  5. ↑ قفطی، جمال‌الدین علی. اخبار العلما باخبار الحكما. مصر: 1326ق، ص. 241.
  6. ↑ قاصی‌صاعد اندلسی. التعریف بطبقات الامم. به كوشش غلامرضا جمشیدنژاد اول، تهران: 1376، ص221.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک