پرش به محتوا

ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''كندي،''' ابويوسف يعقوب بن اسحاق، د. ميان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فيلسوف العرب. خاندان او از اميران عرب بودند كه مقيم بصره شدند و كندي به بغداد رفت و در آن‌جا باليد و در فلسفه و علوم رايج عصر استاد و نام‌آور شد.<sup>1</sup> كندي نزد مأمون و معتصم،...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:1936884x300.jpg|بندانگشتی|ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی برگرفته از وبسایت مرجع آموزشی رسانه های اجتماعی (ویژه دانشجویان, علاقمندان و فعالان فناوری اطلاعات) قابل بازیابی از<nowiki/>https://darvishzade.sellfile.ir/prod-1936884-%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB%8C+%D9%88+%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%A8+%D9%86%D9%81%D8%B3+%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86.html]]
'''كندي،''' ابويوسف يعقوب بن اسحاق، د. ميان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فيلسوف العرب. خاندان او از اميران عرب بودند كه مقيم بصره شدند و كندي به بغداد رفت و در آن‌جا باليد و در فلسفه و علوم رايج عصر استاد و نام‌آور شد.<sup>1</sup> كندي نزد مأمون و معتصم، كه در زمان ايشان عقل‌گرائي معتزله رواجي داشت، تقرّب يافت و معلم احمد پسر معتصم گرديد. اما در دوران متوكل ظاهراً گرفتار بي‌مهري خليفه شد.<sup>2</sup> كتاب‌هاي بسياري در علوم مختلف مانند فلسفه و طب و نجوم و رياضيات و غيره به كندي نسبت داده شده است و صورتي كه ابن نديم از آن‌ها ارائه كرده چندين صفحة بزرگ را در برمي‌گيرد.<sup>3</sup> برخي از اين آثار به لاتيني ترجمه شده‌اند. پس از آن‌كه آثار فلسفي كندي در دورة معاصر كشف شد و به چاپ رسيد، سبك نگارش او در فلسفه به لحاظ استحكام و قوت بيان مورد انتقاد محققان قرار گرفت و برخي كوشيدند با استناد بر اين‌كه نثر فلسفي عربي هنوز در آغاز راه بوده آن را توجيه كنند.<sup>4</sup> مورخان علم و فلسفة كلاسيك اسلامي نيز انتقادهائي بر او وارد كرده بودند چنان‌كه آثار او را، با وجود اقرار به علمش، فاقد اسلوب نگارش تحليلي و منطقي توصيف كرده‌اند.<sup>5</sup> آثار فلسفي كندي با نام ''رسائل الكندي الفلسفيه''، به كوشش محمد عبدالهادي ابوريده، قاهره، 1369ق/ 1950م، و برخي نيز به وسيلة ديگران به چاپ رسيده است.
'''کندی،''' [[ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی|ابویوسف یعقوب بن اسحاق]]، د. میان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فیلسوف العرب. خاندان او از امیران عرب بودند که مقیم بصره شدند و کندی به بغداد رفت و در آن‌جا بالید و در فلسفه و علوم رایج عصر استاد و نام‌آور شد<ref>قفطی، جمال‌الدین علی. '''''اخبار''''' '''''العلما''''' '''''باخبار''''' '''''الحكما'''''. مصر: 1326ق، ص. 240- 241.</ref>. کندی نزد مأمون و معتصم، که در زمان ایشان عقل‌گرائی معتزله رواجی داشت، تقرّب یافت و معلم احمد پسر معتصم گردید. اما در دوران متوکل ظاهراً گرفتار بی‌مهری خلیفه شد<ref>الاهوانی، احمدفواد. «'''''الكندی'''''». ترجمه رضا ناظمی، در تاریخ فلسفه در اسلام، به كوشش م.م. شریف، تهران: 1362، 1/594.</ref>.  


اهميت كندي در فلسفة اسلامي در اين است كه براي نخستين بار به تفكر نسبتاً جامعي دربارة مسائل فلسفه دست زد و در كنار آن به علوم نيز پرداخت و اين، صرف نظر از محتواي انديشة او، چونان سنتي در فلسفة اسلامي دنبال شد. در زمان كندي آثار بسياري به صورت پراكنده و تك‌نگاري به وسيلة مترجمان از يوناني و سرياني به عربي درآمده بود. حتي خود او را نيز از جمله مترجمان و ويراستاران ترجمه‌ها شمرده‌اند. تفكر فلسفي نيز به طور غيرمتمركز و موردي نزد برخي از معتزله و انديشمندان مستقل آغاز شده بود كه تنها منقولاتي از آنان باقي مانده است. كندي در چنين زمنيه‌اي دست به نگارش انديشه‌هاي فلسفي خود زد و در آن‌ها نه تنها به فلسفة رسيده از يونان پرداخت بلكه خود نيز چيزهائي بر آن افزود و پس از او بود كه فلسفه از نوعي رسميت و رواج در نزد متفكران مسلمان برخوردار شد تا به اوج‌هاي خود در انديشة فارابي و ابن‌سينا و ديگران دست يافت. از آثار مهم او ''رساله في العقل'' است كه نخستين اثر در عالم اسلام در اين موضوع به شمار مي‌رود.
کتاب‌های بسیاری در علوم مختلف مانند فلسفه و طب و نجوم و ریاضیات و غیره به کندی نسبت داده شده است و صورتی که ابن ندیم از آن‌ها ارائه کرده چندین صفحه بزرگ را در برمی‌گیرد<ref>ابن‌ندیم. '''''الفهرست'''''. به كوشش رضا تجدد، تهران: 1350، 315- 320.</ref>. برخی از این آثار به لاتینی ترجمه شده‌اند. پس از آن‌که آثار فلسفی کندی در دوره معاصر کشف شد و به چاپ رسید، سبک نگارش او در فلسفه به لحاظ استحکام و قوت بیان مورد انتقاد محققان قرار گرفت و برخی کوشیدند با استناد بر این‌که نثر فلسفی عربی هنوز در اغاز راه بوده آن را توجیه کنند<ref>سیف، انطوان. '''''الكندی'''''. بیروت: 1985م، 36- 41 و بعد.</ref>.  


          '''مآخذ:'''
مورخان علم و فلسفه کلاسیک اسلامی نیز انتقادهائی بر او وارد کرده بودند چنان‌که آثار او را، با وجود اقرار به علمش، فاقد اسلوب نگارش تحلیلی و منطقی توصیف کرده‌اند<ref>قفطی، جمال‌الدین علی. '''''اخبار''''' '''''العلما''''' '''''باخبار''''' '''''الحكما'''''. مصر: 1326ق، ص. 241.</ref><ref>قاصی‌صاعد اندلسی. '''''التعریف''''' '''''بطبقات''''' '''''الامم'''''. به كوشش غلامرضا جمشیدنژاد اول، تهران: 1376، ص221.</ref>. آثار فلسفی کندی با نام ''رسائل الکندی الفلسفیه''، به کوشش محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، 1369ق/ 1950م، و برخی نیز به وسیله دیگران به چاپ رسیده است.


1.     قفطي، جمال‌الدين علي. '''''اخبار''''' '''''العلما''''' '''''باخبار''''' '''''الحكما'''''. مصر: 1326ق، 240- 241.
اهمیت کندی در فلسفه اسلامی در این است که برای نخستین بار به تفکر نسبتاً جامعی درباره مسائل فلسفه دست زد و در کنار آن به علوم نیز پرداخت و این، صرف نظر از محتوای اندیشه او، چونان سنتی در فلسفه اسلامی دنبال شد. در زمان کندی آثار بسیاری به صورت پراکنده و تک نگاری به وسیله مترجمان از یونانی و سریانی به عربی درآمده بود. حتی خود او را نیز از جمله مترجمان و ویراستاران ترجمه‌ها شمرده‌اند. تفکر فلسفی نیز به طور غیرمتمرکز و موردی نزد برخی از معتزله و اندیشمندان مستقل آغاز شده بود که تنها منقولاتی از آنان باقی مانده است.  


2.     الاهواني، احمدفواد. «'''''الكندي'''''». ترجمة رضا ناظمي، در تاريخ فلسفه در اسلام، به كوشش م.م. شريف، تهران: 1362، 1/594.
کندی در چنین زمینه‌ای دست به نگارش اندیشه‌های فلسفی خود زد و در آن‌ها نه تنها به فلسفه رسیده از یونان پرداخت بلکه خود نیز چیزهائی بر ان افزود و پس از او بود که فلسفه از نوعی رسمیت و رواج در نزد متفکران مسلمان برخوردار شد تا به اوج‌های خود در اندیشه [[ابو نصر محمد فارابی|فارابی]] و [[ابن سینا، پزشک|ابن‌سینا]] و دیگران دست یافت. از آثار مهم او ''رساله فی العقل'' است که نخستین اثر در عالم [[اسلام]] در این موضوع به شمار می‌رود.


3.     ابن‌نديم. '''''الفهرست'''''. به كوشش رضا تجدد، تهران: 1350، 315- 320.
== نیز نگاه کنید به ==


4.     سيف، آنطوان. '''''الكندي'''''. بيروت: 1985م، 36- 41 و بعد.
* [[اسلام]]
 
* [[ابو نصر محمد فارابی]]
5.     قفطي. '''''همان'''''. 241؛ قاصي‌صاعد اندلسي. '''''التعريف''''' '''''بطبقات''''' '''''الامم'''''. به كوشش غلامرضا جمشيدنژاد اول، تهران: 1376، ص221.
* [[ابن سینا، پزشک]]
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
منوچهر پزشک
منوچهر پزشک
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۵

ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی برگرفته از وبسایت مرجع آموزشی رسانه های اجتماعی (ویژه دانشجویان, علاقمندان و فعالان فناوری اطلاعات) قابل بازیابی ازhttps://darvishzade.sellfile.ir/prod-1936884-%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB%8C+%D9%88+%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%A8+%D9%86%D9%81%D8%B3+%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86.html

کندی، ابویوسف یعقوب بن اسحاق، د. میان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فیلسوف العرب. خاندان او از امیران عرب بودند که مقیم بصره شدند و کندی به بغداد رفت و در آن‌جا بالید و در فلسفه و علوم رایج عصر استاد و نام‌آور شد[۱]. کندی نزد مأمون و معتصم، که در زمان ایشان عقل‌گرائی معتزله رواجی داشت، تقرّب یافت و معلم احمد پسر معتصم گردید. اما در دوران متوکل ظاهراً گرفتار بی‌مهری خلیفه شد[۲].

کتاب‌های بسیاری در علوم مختلف مانند فلسفه و طب و نجوم و ریاضیات و غیره به کندی نسبت داده شده است و صورتی که ابن ندیم از آن‌ها ارائه کرده چندین صفحه بزرگ را در برمی‌گیرد[۳]. برخی از این آثار به لاتینی ترجمه شده‌اند. پس از آن‌که آثار فلسفی کندی در دوره معاصر کشف شد و به چاپ رسید، سبک نگارش او در فلسفه به لحاظ استحکام و قوت بیان مورد انتقاد محققان قرار گرفت و برخی کوشیدند با استناد بر این‌که نثر فلسفی عربی هنوز در اغاز راه بوده آن را توجیه کنند[۴].

مورخان علم و فلسفه کلاسیک اسلامی نیز انتقادهائی بر او وارد کرده بودند چنان‌که آثار او را، با وجود اقرار به علمش، فاقد اسلوب نگارش تحلیلی و منطقی توصیف کرده‌اند[۵][۶]. آثار فلسفی کندی با نام رسائل الکندی الفلسفیه، به کوشش محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، 1369ق/ 1950م، و برخی نیز به وسیله دیگران به چاپ رسیده است.

اهمیت کندی در فلسفه اسلامی در این است که برای نخستین بار به تفکر نسبتاً جامعی درباره مسائل فلسفه دست زد و در کنار آن به علوم نیز پرداخت و این، صرف نظر از محتوای اندیشه او، چونان سنتی در فلسفه اسلامی دنبال شد. در زمان کندی آثار بسیاری به صورت پراکنده و تک نگاری به وسیله مترجمان از یونانی و سریانی به عربی درآمده بود. حتی خود او را نیز از جمله مترجمان و ویراستاران ترجمه‌ها شمرده‌اند. تفکر فلسفی نیز به طور غیرمتمرکز و موردی نزد برخی از معتزله و اندیشمندان مستقل آغاز شده بود که تنها منقولاتی از آنان باقی مانده است.

کندی در چنین زمینه‌ای دست به نگارش اندیشه‌های فلسفی خود زد و در آن‌ها نه تنها به فلسفه رسیده از یونان پرداخت بلکه خود نیز چیزهائی بر ان افزود و پس از او بود که فلسفه از نوعی رسمیت و رواج در نزد متفکران مسلمان برخوردار شد تا به اوج‌های خود در اندیشه فارابی و ابن‌سینا و دیگران دست یافت. از آثار مهم او رساله فی العقل است که نخستین اثر در عالم اسلام در این موضوع به شمار می‌رود.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ↑ قفطی، جمال‌الدین علی. اخبار العلما باخبار الحكما. مصر: 1326ق، ص. 240- 241.
  2. ↑ الاهوانی، احمدفواد. «الكندی». ترجمه رضا ناظمی، در تاریخ فلسفه در اسلام، به كوشش م.م. شریف، تهران: 1362، 1/594.
  3. ↑ ابن‌ندیم. الفهرست. به كوشش رضا تجدد، تهران: 1350، 315- 320.
  4. ↑ سیف، انطوان. الكندی. بیروت: 1985م، 36- 41 و بعد.
  5. ↑ قفطی، جمال‌الدین علی. اخبار العلما باخبار الحكما. مصر: 1326ق، ص. 241.
  6. ↑ قاصی‌صاعد اندلسی. التعریف بطبقات الامم. به كوشش غلامرضا جمشیدنژاد اول، تهران: 1376، ص221.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک