آقا سید ابوالحسن اصفهانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' ''' اصفهانی، آقا سیّد ابوالحسن، (1284ـ1365ق / 1867ـ1946م)، فقیه بزرگ امامی و مرجع تقلید شیعیان جهان، و رئیس حوزه علمیه نجف. وی در روستای مَدیسه از توابع لنجان اصفهان زاده شد. اجداد او اصلاً از سادات موسوی بهبهان بودهاند<ref>میبدی، ناصر. وجیزه در زندگانی آیتالله اصفهانی. مشهد: 1368.</ref>. مقدمات را در قریه مدیسه و دروس متوسطه را در مدرسه نیماورد اصفهان خواند و پس از گذراندن سطوح فقه و اصول، به محافل درس خارج استادان حوزه اصفهان راه یافت. از میان همه استادانش در حوزه | ''' ''' اصفهانی، آقا سیّد ابوالحسن، (1284ـ1365ق / 1867ـ1946م)، فقیه بزرگ امامی و مرجع تقلید شیعیان جهان، و رئیس حوزه علمیه نجف. وی در روستای مَدیسه از توابع لنجان [[اصفهان]] زاده شد. اجداد او اصلاً از سادات موسوی بهبهان بودهاند<ref>میبدی، ناصر. وجیزه در زندگانی آیتالله اصفهانی. مشهد: 1368.</ref>. مقدمات را در قریه مدیسه و دروس متوسطه را در مدرسه نیماورد [[اصفهان]] خواند و پس از گذراندن سطوح فقه و اصول، به محافل درس خارج استادان حوزه [[اصفهان]] راه یافت. از میان همه استادانش در حوزه [[اصفهان]]، تنها شخصیتی که اصفهانی خود به نام و نشان از او یاد کرده، آخوند ملا محمد کاشانی (د 1333ق / م) است که از مدرّسان علوم عقلی و ریاضی بوده است. وی در 1308ق، به نجف رفت و آنجا از محضر میرزا حبیبالله رشتی (د 1312ق)، [[آخوند خراسانی]] (د 1329ق)، میرزا محمدحسن شیرازی (د 1312ق)، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی (د 1337ق)، میرزا محمدتقی شیرازی (د 1338ق)، فتحالله شریعت اصفهانی (د 1339ق) و مولی عبدالکریم ایروانی استفاده کرد<ref>امین عاملی، محسن. اعیان الشیعه. ج 2، ص 333.</ref>. پس از درگذشت میرزای نائینی (1355ق / ) آیتالله اصفهانی به مقام مرجعیت رسید و تا پایان عمر ریاست حوزه علمیه نجف را بر عهده داشت<ref name=":0">دایره المعارف تشیع. جلد 2، ص.221 - 222.</ref> در سن 81 سالگی در کاظمین درگذشت و در نجف و در جوار استادش آیتالله خراسانی به خاک سپرده شد<ref name=":0" />. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[آخوند خراسانی]] | |||
* [[اصفهان]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
سید حسن امین | سید حسن امین | ||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۳
اصفهانی، آقا سیّد ابوالحسن، (1284ـ1365ق / 1867ـ1946م)، فقیه بزرگ امامی و مرجع تقلید شیعیان جهان، و رئیس حوزه علمیه نجف. وی در روستای مَدیسه از توابع لنجان اصفهان زاده شد. اجداد او اصلاً از سادات موسوی بهبهان بودهاند[۱]. مقدمات را در قریه مدیسه و دروس متوسطه را در مدرسه نیماورد اصفهان خواند و پس از گذراندن سطوح فقه و اصول، به محافل درس خارج استادان حوزه اصفهان راه یافت. از میان همه استادانش در حوزه اصفهان، تنها شخصیتی که اصفهانی خود به نام و نشان از او یاد کرده، آخوند ملا محمد کاشانی (د 1333ق / م) است که از مدرّسان علوم عقلی و ریاضی بوده است. وی در 1308ق، به نجف رفت و آنجا از محضر میرزا حبیبالله رشتی (د 1312ق)، آخوند خراسانی (د 1329ق)، میرزا محمدحسن شیرازی (د 1312ق)، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی (د 1337ق)، میرزا محمدتقی شیرازی (د 1338ق)، فتحالله شریعت اصفهانی (د 1339ق) و مولی عبدالکریم ایروانی استفاده کرد[۲]. پس از درگذشت میرزای نائینی (1355ق / ) آیتالله اصفهانی به مقام مرجعیت رسید و تا پایان عمر ریاست حوزه علمیه نجف را بر عهده داشت[۳] در سن 81 سالگی در کاظمین درگذشت و در نجف و در جوار استادش آیتالله خراسانی به خاک سپرده شد[۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سید حسن امین