عکاسباشی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
'''عکاسباشی'''، عنوانِ احترامآمیز عکاسان درباری<ref>دهخدا، علیاکبر. '''''لغتنامه دهخدا'''''. ذیل مدخل «عکاسباشی».</ref>. | '''عکاسباشی'''، عنوانِ احترامآمیز عکاسان درباری<ref>دهخدا، علیاکبر. '''''لغتنامه دهخدا'''''. ذیل مدخل «عکاسباشی».</ref>. | ||
این لقب را نخستین بار پس از رواج فن عکاسی، [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] در1280ق / 1863م، به آقا رضا به سبب رواج فن عکاسی در دربار سلطنتی اعطا کرد<ref name=":0">اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. '''''مرآتالبلدان.''''' تهران: چاپ سنگی، 1296ق، ج3، ص20. </ref>. | این لقب را نخستین بار پس از رواج فن عکاسی، [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] در1280ق / 1863م، به آقا رضا به سبب رواج فن عکاسی در دربار سلطنتی اعطا کرد<ref name=":0">اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. '''''مرآتالبلدان.''''' تهران: چاپ سنگی، 1296ق، ج3، ص20. </ref>. دارنده این عنوان لقب دارای برترین مقام و سرآمد عکاسان دوران خود به شمار میرفت<ref>طهماسبپور، محمدرضا. '''''ناصرالدین شاهِ عکاس'''''. تهران: نشر تاریخ ایران، 1381، ص 43.</ref><ref>سلیمانی، کریم. '''''القاب رجال دوره قاجاریه'''''. تهران: نشر نی، 1379، ص 110. </ref> شرح به وجود آمدن این عنوان را اعتمادالسلطنه، چنین نوشته است: «... آقا رضای پیشخدمت حضور همایون، چون در فن عکاسی به درجه کمال رسیده، به لقب عکاسباشی سرافراز گردید...»<ref name=":0" /><ref>'''''روزنامه دولت علیه ایران'''''. به کوشش جمشید کیانفر و عنایتالله رحمانی، تهران: کتابخانه ملی، 1372، ج2، ص 141.</ref>. | ||
در دوران سلطنت [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] نیز، عکاسان دیگری به این عنوان ملقب شده برخی نیز با عنوانهای دیگری همچون «عکاس مخصوص»، «عکاس سرکاری» و | در دوران سلطنت [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] نیز، عکاسان دیگری به این عنوان ملقب شده برخی نیز با عنوانهای دیگری همچون «عکاس مخصوص»، «عکاس سرکاری» و «[[عکاسخانه همایونی|عکاس همایونی]]» مشهور بودند<ref>ذکاء، یحیی. '''''تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران'''''. انتشارات علمی و فرهنگی، تهران: 1376، ص83، 114، 125و 192.</ref>. سِمَت عکاس و عکاسباشی در [[قاجاریه|دوران ناصری]] و پس از آن نیز در چند اداره دولتی و دستگاه ولیعهد در [[تبریز]] وجود داشته است<ref>افشار، ایرج. '''''گنجینه عکسهای ایران'''''. نشر فرهنگ ایران. تهران: 1370، ص 39.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدرضا طهماسب پور | محمدرضا طهماسب پور | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:عکاسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۴
عکاسباشی، عنوانِ احترامآمیز عکاسان درباری[۱].
این لقب را نخستین بار پس از رواج فن عکاسی، ناصرالدین شاه در1280ق / 1863م، به آقا رضا به سبب رواج فن عکاسی در دربار سلطنتی اعطا کرد[۲]. دارنده این عنوان لقب دارای برترین مقام و سرآمد عکاسان دوران خود به شمار میرفت[۳][۴] شرح به وجود آمدن این عنوان را اعتمادالسلطنه، چنین نوشته است: «... آقا رضای پیشخدمت حضور همایون، چون در فن عکاسی به درجه کمال رسیده، به لقب عکاسباشی سرافراز گردید...»[۲][۵].
در دوران سلطنت ناصرالدین شاه نیز، عکاسان دیگری به این عنوان ملقب شده برخی نیز با عنوانهای دیگری همچون «عکاس مخصوص»، «عکاس سرکاری» و «عکاس همایونی» مشهور بودند[۶]. سِمَت عکاس و عکاسباشی در دوران ناصری و پس از آن نیز در چند اداره دولتی و دستگاه ولیعهد در تبریز وجود داشته است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دهخدا، علیاکبر. لغتنامه دهخدا. ذیل مدخل «عکاسباشی».
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. مرآتالبلدان. تهران: چاپ سنگی، 1296ق، ج3، ص20.
- ↑ طهماسبپور، محمدرضا. ناصرالدین شاهِ عکاس. تهران: نشر تاریخ ایران، 1381، ص 43.
- ↑ سلیمانی، کریم. القاب رجال دوره قاجاریه. تهران: نشر نی، 1379، ص 110.
- ↑ روزنامه دولت علیه ایران. به کوشش جمشید کیانفر و عنایتالله رحمانی، تهران: کتابخانه ملی، 1372، ج2، ص 141.
- ↑ ذکاء، یحیی. تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران. انتشارات علمی و فرهنگی، تهران: 1376، ص83، 114، 125و 192.
- ↑ افشار، ایرج. گنجینه عکسهای ایران. نشر فرهنگ ایران. تهران: 1370، ص 39.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور