تعهد: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۴

تعهد، رابطه حقوقی که به موجب آن کسی مسئولیت انجام دادن امری را برای دیگری به عهده می‌گیرد. این رابطه به اعتبار حق متعهدله، «طلب»، و به لحاظ ‌التزام متعهد، «دین» نامیده می‌شود^[۱]. نتیجه پیدایش تعهد الزام است که عبارت است از اجبار قانونی برای انجام مورد تعهد^[۲]. اصطلاح تعهد به طور معمول در موردی به کار می‌رود که مدیون، بنا به اراده خود، انجام یا خودداری از کاری را عهده‌دار می‌شود و دیونی را که به حکم قانون بر او تحمیل شده است الزام می‌نامند^[۱]. اسباب ایجاد تعهد عبارتند از:

عقد؛
شبه عقد؛
جرم؛
شبه جرم؛
قانون.

البته باید دانست که، قانون منبع اصلی تمام تعهدها و الزام‌ها است^[۳]. تعهد در واقع نتیجه و اثر اعمال و وقایع حقوقی می‌باشد. برای تصور هر تعهد وجود چند رکن ضروری است:

موضوع تعهد: یعنی امری که شخص در برابر دیگری به عهده می‌گیرد؛
اطراف تعهد: یعنی وجود یک شخص به عنوان طلبکار و شخص دیگری به عنوان مدیون؛
رابطه حقوقی: مقصود تسلطی است که طلبکار بر اموال بدهکار پیدا می‌کند.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ كاتوزیان، ناصر. حقوق مدنی. اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع). انتشار برنا، ص3.
↑ شهیدی، مهدی. حقوق مدنی (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.
↑ كاتوزیان، ناصر. حقوق مدنی. اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع). انتشار برنا، ص5.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی اکبر اسد زاده

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ كاتوزیان، ناصر. حقوق مدنی. اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع). انتشار برنا، ص3.

[2] شهیدی، مهدی. حقوق مدنی (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.

[3] كاتوزیان، ناصر. حقوق مدنی. اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع). انتشار برنا، ص5.

[۱]

[۲]

[۳]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''تعهد،''' رابطة حقوقي كه به موجب آن كسي مسئوليت انجام دادن امري را براي ديگري به عهده مي‌گيرد. اين رابطه به اعتبار حق متعهدله، «طلب»، و به لحاظ ‌التزام متعهد، «دين» ناميده مي‌شود.<sup>1</sup> نتيجة پيدايش تعهد الزام است كه عبارت است از اجبار قانوني براي انجام مورد تعهد.<sup>2</sup> اصطلاح تعهد به طور معمول در موردي به كار مي‌رود كه مديون، بنا به ارادة خود، انجام يا خودداري از كاري را عهده‌دار مي‌شود و ديوني را كه به حكم قانون بر او تحميل شده است الزام مي‌نامند.<sup>3</sup> اسباب ايجاد تعهد عبارتند از: 1- عقد 2- شبه عقد 3- جرم 4- شبه جرم 5- قانون. البته بايد دانست كه، قانون منبع اصلي تمام تعهدها و الزام‌ها است.<sup>4</sup> تعهد در واقع نتيجه و اثر اعمال و وقايع حقوقي مي‌باشد. براي تصور هر تعهد وجود چند ركن ضروري است: 1- موضوع تعهد: يعني امري كه شخص در برابر ديگري به عهده مي‌گيرد. 2- اطراف تعهد: يعني وجود يك شخص به عنوان طلبكار و شخص ديگري به عنوان مديون. 3. رابطة حقوقي: مقصود تسلطي است كه طلبكار بر اموال بدهكار پيدا مي‌كند.
+'''تعهد،''' رابطه حقوقی که به موجب آن کسی مسئولیت انجام دادن امری را برای دیگری به عهده می‌گیرد. این رابطه به اعتبار [[حق]] متعهدله، «طلب»، و به لحاظ ‌التزام متعهد، «دین» نامیده می‌شود<ref name=":0">كاتوزیان، ناصر. '''''حقوق مدنی'''''. '''''اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع).''''' انتشار برنا، ص3.</ref>. نتیجه پیدایش تعهد الزام است که عبارت است از اجبار [[قانون|قانونی]] برای انجام مورد تعهد<ref>شهیدی، مهدی. '''''حقوق مدنی''''' (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.</ref>. اصطلاح تعهد به طور معمول در موردی به کار می‌رود که مدیون، بنا به اراده خود، انجام یا خودداری از کاری را عهده‌دار می‌شود و دیونی را که به حکم [[قانون]] بر او تحمیل شده است الزام می‌نامند<ref name=":0" />. اسباب ایجاد تعهد عبارتند از:
+# عقد؛
+# شبه عقد؛
+# [[جرم]]؛
+# شبه [[جرم]]؛
+# [[قانون]].
+البته باید دانست که، [[قانون]] منبع اصلی تمام تعهدها و الزام‌ها است<ref>كاتوزیان، ناصر. '''''حقوق مدنی'''''. '''''اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع).''''' انتشار برنا، ص5.</ref>. تعهد در واقع نتیجه و اثر اعمال و وقایع حقوقی می‌باشد. برای تصور هر تعهد وجود چند رکن ضروری است:
-'''مآخذ:'''
+# موضوع تعهد: یعنی امری که شخص در برابر دیگری به عهده می‌گیرد؛
+# اطراف تعهد: یعنی وجود یک شخص به عنوان طلبکار و شخص دیگری به عنوان مدیون؛
+# رابطه حقوقی: مقصود تسلطی است که طلبکار بر اموال بدهکار پیدا می‌کند.
-.      كاتوزيان، ناصر. '''''حقوق مدني'''''. '''''اعمال حقوقي (قرارداد – ايقاع).''''' انتشار برنا، ص3.
+== نیز نگاه کنید به ==
-.      شهيدي، مهدي. '''''حقوق مدني''''' (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.
+* [[قانون]]
+* [[جرم]]
+* [[تعهد 2]]
-.      كاتوزيان، همان، ص3.
+== مآخذ ==
+<references />
-.      همان، ص5.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 علی اکبر اسد زاده
+[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]